تبلیغات
تور اروپا|قیمت تورهای اروپا 96|تور ایتالیا|تور فرانسه|تور یونان|88805252 - مطالب تیر 1391

جغرافیای اقتصادی فرانسه

شنبه 10 تیر 1391 11:40 ق.ظنویسنده : تور

 

اقتصاد

به گزارش بانک جهانی (2007), فرانسه با 2067, میلیارد دلار تولید ناخالص ملی هشتمین اقتصاد دنیا و پس از آلمان, انگلستان و روسیه چهارمین قدرت اقتصادی اروپاست. (در همین سال ایران با 852 میلیارد دلار تولید ناخالص ملی در رتبه پانزدهم جهان قرار گرفت). متوسط رشد اقتصادی فرانسه از 1994 تا کنون حدود 2% بوده که بیشتر آن در سال 2000 حدود 3% ثبت شده است. میزان بیکاری در فرانسه نسبتا زیاد و در سال 2006 حدود 7/8% برآورد شده است؛ با رکورد جهانی که از سال 2008 آغاز شده, میزان بیکاری روبه افزایش است. توان اقتصادی فرانسه در مقایسه با کشورهایی مثل چین, آلمان, ایالات متحده و انگلستان در سال های اخیر کاسته شده است. در فرانسه 10% افراد حدود 46% درائی کشور را در دست دارند. متوسط درآمد سرانه هر فرانسوی در سال 2007, حدود 100/30 دلار برآورد شده است. لازم به ذکر است درآمد سرانه اغلب کشورهای بزرگ اروپایی بسیار نزدیک به هم می باشد. به طور مثال درآمد سالانه در انگلستان و آلمان 400/31 و ایتالیا 700/29 دلار برآورد شده است (متوسط درآمد سرانه هر ایرانی در سال 2007 حدود 900/8 دلار برآورد شده است). واحد پول فرانسه در گذشته فرانک (Franc) بودکه مانند اغلب کشورهای اتحادیه اروپا از سال 2002, واحد پول فرانسه نیز به یورو (Euro) تبدیل شد. ارزش هر یورو 13500 ریال (خرداد 1388) است. سهم بخش های مختلف در اقتصاد فرانسه به ترتیب زیر است: خدمات 5/71% صنعت 4/24% و کشاورزی 1/4 %.

واردات و صادرات

مهمترین صادرات: ماشین آلات, وسایل حمل و نقل, هواپیما, مواد پلاستیکی و شیمیایی, دارو, آهن, فولاد و مواد غذایی.

مهمترین واردات: ماشین آلات و لوازم صنعتی, وسایل حمل و نقل, نفت خام, هواپیما, مواد پلاستیکی, شیمیایی و مواد معدنی.

شرکای اصلی تجارت فرانسه 2005

صادرات

آلمان

اسپانیا

ایتالیا

انگلستان

آمریکا

بلژیک

درصد

7/14

6/9

7/8

3/8

2/7

1/7

 

واردات

آلمان

بلژیک

ایتالیا

اسپانیا

هلند

انگلستان

آمریکا

درصد

9/18

7/10

2/8

7

1/6

9/5

1/5

فرانسه ششمین صادر کننده جهان (2006) با 490 میلیارد دلار و پنجمین وارد کننده جهان با 529 میلیارد دلار است (ایران سی و هشتمین صادر کننده جهان با 63 میلیارد دلار و چهل و سومین وارد کننده جهان با 45 میلیارد دلار است). در سال 2002 شرکت های فرانسوی با 3/57 میلیارد دلار سرمایه گذاری در دیگر کشورها, بعد از آمریکا مقام دوم سرمایه گذاری خارجی را کسب کرده اند.


برچسب ها: اقتصاد فرانسه ،
آخرین ویرایش: - -

 

ورزش در فرانسه

شنبه 10 تیر 1391 11:38 ق.ظنویسنده : تور

 

ورزش فرانسه

ورزش در فرانسه از اهمیت بسیاری برخوردار است و جایگاه مهمی در زندگی روزمره دارد. سیزده میلیون فرانسوی به طور مداوم عضو انجمن های ورزشی و ده میلیون دیگر نیز حداقل یک روز در هفته تمرین ورزشی دارند. مردم فرانسه در سنین بالا هم ورزش می کنند. شصت و یک درصد مردم در سنین بین 65-50 سال به طور پیوسته, آرام و منظم یا گهگاه ورزش می کنند. روی هم رفته دو سوم مردان و زنان حداقل به طور نامنظم ورزش می کنند.

ورزش در مدارس

ورزش, بخش قابل ملاحظه ای در دوران تحصیل محسوب می شود. بچه ها اولین بار طعم ورزش کردن را در چهارسالگی در دوران پیش از مدرسه می چشند و به مدت شش ساعت در هفته, فعالیت ورزشی می کنند. در کلاس اول تاکیدی بر آموزش ورزش و قدرت بدنی وجود دارد. در این سال دانش آموزان با شنا کردن و بازی های ورزشی در حد یک تیم ورزشی آشنا می شوند. در سال دوم از آموزش فیزیکی بهره می برند. این شکل افزایش تمرینات سنگین برای دانش آموزان سبب ایجاد رقابت مؤثر به منظور اتحاد اعضای تیم ورزش مدرسه خواهد شد.

ورزش های محبوب در فرانسه عبارتند از:

فوتبال, تنیس, جودو, بسکتبال, راگبی, است دوانی, دوچرخه سواری, اسکی, گلف, کاراته و ...

فوتبال

فوتبال در فرانسه مانند اغلب کشورهای جهان محبوب ترین ورزش است. آموزش فوتبال در فرانسه بسیار سازمان یافته و پیشرفته است. تیم ملی فرانسه درجام جهانی 1998 قهرمانی را از آن خود کرد. آنها در فینال برزیل را با زدن سه گل شکست دادند. در جام جهانی 2006 آلمان در ضربات پنالتی قهرمانی را به ایتالیا واگذار کردند.

هم چنین در جام ملت های اروپا در سال های 1984 و 2000 قهرمان شدند. علاوه بر این افتخارات دیگری را نیز کسب کرده اند و از تیم های مطرح جهان به شمار می روند. از باشگاه های مطرح فوتبال فرانسه, تیم لیون, که از سال 2001 تا 2007 شش سال پیاپی قهرمان فرانسه شد, را می توان نام برد. مارسی, موناکو, نانت و پاری سن ژرمن از دیگر باشگاه های معروف فرانسه می باشند. میشل پلاتینی معروف ترین فوتبالیسیت فرانسه است که سه بار عنوان بهترین فوتبالیست اروپا را کسب کرده است.

پلاتینی هم اکنون رئیس فدراسیون فوتبال اروپاست. از دیگر بازیکنان معروف فرانسه زین الدین زیدان, تیری هانری, ژان ماری پاپن, اریک کانتونا, پاتریک ویرا, مارسل دسایی و ... را می توان نام برد.

بازی های جام جهانی فوتبال را یک فرانسوی به نام ژول ریمه (Jules Rimet)(1956-1873) در سال 1930 بنیانگذاری کرده است. او به خاطر ابتکار طرح جام جهاین مشهور است. جام اهدایی آن مسابقات نیز "یادبود ژول ریمه" نام گرفت. وی از 1919 تا 1945 رئیس فدراسیون فوتبال فرانسه و از 1921 تا 1954 رئیس فیفا بود. تیم برزیل با فتح سومین جام در سال 1970 برای همیشه جام ژول ریمه را تصاحب کرد.

از آن تاریخ, برندگان جام جهانی فوتبال, جام فدراسیون جهانی فوتبال (فیفا) (FIFA) را دریافت می کنند.

دوچرخه سواری

بیشتر مردم فرانسه به دوچرخه سواری علاقه دارند. تور فرانسه (Toure-de France) معروف ترین و معتبر ترین مسابقه دوچرخه سواری جهان است. از سال 1903 تا کنون همه ساله این مسابقات برگزار می شود. در سال 2008 نیز نود و پنجمین دوره مسابقات آن از 27-5 جولای برگزار شد که با قهرمانی کارلوس ساستر (Carlos Sastre) اسپانیایی همراه بود.

تنیس

ورزش تنیس دومین ورزش متداول در فرانسه بعد از فوتبال است. بیش از یک میلیون نفر در فرانسه به این ورزش می پردازند. مسابقات تنیس آزاد فرانسه همه ساله در ماه می (خرداد) در پاریس برگزار می شود. این مسابقه از سال 1891 بینانگذاری شده است. تنیس آزاد فرانسه, ویمبلدون  (انگلستان), آمریکا و ملبورن (استرالیا) چهار مسابقه ی اصلی تنیس جهان می باشند.

در سال 2008 یکصد و هفتمین دوره این مسابقات برگزار شد و رافائل نادال (Rfael Nadal) از اسپانیا برای چهارمین سال پیاپی قهرمان مسابقات انفرادی مردان شد.

اتومبیلرانی

از سال 1894 مسابقات اتومبیلرانی در فرانسه آغاز شد و تاکنون ادامه داشته است. در حال حاضر این مسابقات در جهان از اهمیت و ارزش بالایی برخوردار است و کمپانی های بزرگ خودروسازی و دیگر شرکت های وابسته مانند شرکت های نفتی و لاستیک سازی آن را پشتیبانی می کنند. از مهمترین مسابقات اتومبیل رانی می توان به مسابقات فرمول یک اشاره کرد که به آن گران پری (Grand Prix) نیز می گویند. بخش هایی از این مسابقات در خاک فرانسه برگزار می شود.

فرانسه و المپیک

بارون پیر دو کوبرتین (Pierre de Fredy, Baron de Coubertin) فرانسوی (1863- 1937) مربی علوم تربیتی, مورخ, برنده جایزه نوبل و فعال حوزه ورزش بود که پدر بازی های المپیک مدرن نامیده میشود. کمیته بین المللی المپیک به ابتکار کوبرتین در سال 1984 پایه گذاری شد. دو سال بعد و به همت این کمیته, نخستین دوره رقابت های المپیک در آتن یونان, خاطرات هزاران ساله رقابت های المپیک یونان باستان را از دل خال بیرون کشید.

پرچم المپیک در آغاز این بازی ها و در جشن افتتاحیه, به ورزشگاه محل برگزاری رقابت ها آورده می شود. از زمان بازی های المپیک 1960 که در رم ایتالیا برگزار شد, پرچم به صورت افقی وارد ورزشگاه می شود و سپس به احتزاز در می آید. حمل پرچم به داخل ورزشگاه, توسط قهرمانان صاحب نام ورزشی یا افراد مشهور صورت می گیرد. زمانی که پرچم المپیک پایین کشیده شود بدان معنا است که بازی های المپیک به پایان رسیده اند. در پایان رقابت ها, شهردار شهری که المپیک آن پایان یافته, پرچم را به مقامات شهری که بناست المپیک بعدی در آن برگزار شود, تحویل می دهد. در سال 1913, برای اولین بار پنج حلقه رنگین عبارت از آبی, زرد, سیاه, سبز و قرمز به عنوان پرچم, توسط کوبرتین متولد شدند. وی مفهوم این پرچم را چنین شرح می دهد: "این طراحی در واقع یک طراحی سمبلیک است. پنج حلقه پرچم المپیک, سمبل پنج قاره جهان هستند که مردم آنها در المپیک گرد هم می آیند. شش رنگ موجود در پرچم (به همراه سفید پس زمینه) همان شش رنگی هستند که هم اکنون (1931 میلادی) در تمام پرچم های ملی کشورها وجود دارند. فرانسه تاکنون پنج بار, بازی های تابستانی دو بار (پاریس 1900 و 1924) و بازی های زمستانی سه بار (1924-1968-1992), میزبان بازی های المپیک شده است. در مسابقات المپیک پکن 2008, ورزشکاران فرانسوی با اخذ چهل مدال (طلا7- نقره 16- برنز 17) رتبه ی دهم را کسب کردند. مدال های قهرمانی در انواع ورزش ها از جمله: هندبال, دوچرخه سواری, شنا, کشتی و شمشیر بازی کسب شد. در المپیک زمستانی 2006 تورین ورزشکاران فرانسوی با کسب نه مدال (طلا3- نقره2- برنز4) نیز به همراه هلند مشترکا مقام دهم را کسب کردند.
برچسب ها: ورزش در فرانسه ، پلاتینی ، فوتبال فرانسه ،
آخرین ویرایش: - -

 

آموزش و تحصیل در فرانسه

شنبه 10 تیر 1391 11:35 ق.ظنویسنده : تور

 

آموزش

در فرانسه آموزش از سطح کیفی بالایی برخوردار بوده و برای کودکان شش تا شانزده ساله اجباری و رایگان است. دوره های آموزشی تا سطح دیپلم را در فرانسه می توان به 4 دورده تقسیم کرد:

1-    از آموزش قبل از دبستان ( 2 تا 6 سال و اختیاری)؛

2-    آموزش دبستانی (اجباری و خاص کودکان 6 تا 11 سال)؛

3-    آموزش متوسطه: که به طور کلی در سه نوع موسسه آموزش صورت می گیرد که عبارتند از: کالج, دبیرستان و دبیرستان های آموزش حرفه ای (یا کالج آموزش فنی)؛

4-    آموزش بعد از دیپلم متوسطه در دبیرستان: این نوع آموزش در کلاس های اختصاصی و تنها در بعضی از دبیرستان های بزرگ صورت می گیرد. پذیرش افراد براساس بررسی پرونده های تحصیلی داوطلبان صورت می گیرد. این کلاس ها بر دو نوعند: کلاس های آمادگی برای ورود به مدارس عالی (یا دانشگاهها) و دیگری, بخش پرورش تکنسین عالی.

ضمنا فرانسه از نظر آموزشی به بیست و هفت حوزه آموزشی که آکادمی نامیده می شوند, تقسیم می گردد. هر آکادمی مسئولیت اداره امور آموزشی از دبستان تا بالاترین سطح آموزشی را در حوزه خود عهده دار است.

پانزده میلیون نفر(تقریبا یک چهارم جمعیت کشور) در سیستم آموزشی قرار دارند که دومیلیون نفر آنها در آموزش عالی قرار گرفته و سیزده میلیون نفر داشن آموز نیز در مدارس فرانسه حضور دارند. این سیستم بخش متحدی است که به شکل یک ساختار کلی عمل می کند. سیستم بسیار متمرکز, سازمان یافته و شاخه است و در سه سطح وجود دارد:

1)     آموزش ابتدایی؛

2)     آموزش متوسطه؛

3)     آموزش عالی.

سازمان های آموزشی

همه برنامه های آموزشی در فرانسه به وسیله وزارتخانه  آموزش ملی منظم شده است. در رأس این وزارتخانه وزیر آموزش ملی قرار دارد. از دانشگا های معروف فرانسه می توان سوربن پاریس, لیون, نیس, رن, نانت, بوردو, مارسی, لیل و ... را نام برد.

تحصیل در فرانسه

فرانسه با پذیرش بیش از یکصد و هفتاد هزار دانشجوی غیر فرانسوی و بیش از سه هزار موسسه آموزشی رایگان, یکی از اولین انتخاب های دانشجویان خارجی است. سفارت فرانسه به افرادی که به زبان فرانسوی مسلط نباشند ویزای تحصیلی ارایه نمی کند. تمام دانشگاه های فرانسه از دانشجویان متقاضی از کشورهای غیر فرانسوی زبان, مدرک (DELF) را طلب می کند. این مدرک و به دنبال آن (DALF) دو مدرکی هستند که توسط وزرات امور خارجه فرانسه به افرادی که موفق به پشت سر گذاشتن امتحانات مربوطه می شوند, اعطا می شود.

مؤسسه های علمی فرانسه

فرانسه سازمان های علمی گسترده ای دارد. در صدر آنها کلژدوفرانس است که دارای پنج آکادمی می باشد. آکادمی فرانسه که در سال 1635 به وسیله ریشیلیو (Richelieu) نخست وزیر فرانسه بنیانگذاری شده, قدمت بیشتری دارد و هدف اساسی آن کوشش برای تصفیه و تثبیت زبان, روشن ساختن مشکلات آن و حفظ اصول و خصوصیات آن است. این آکادمی چهل عضو دارد.

آکادمی هنرهای زیبا به پنج قسمت نقاشی, مجسمه سازی, معماری, گراور  و تصنیف موسیقی تقسیم می شود و پنجاه عضو دارد.

آکادمی علوم اخلاقی و سیاسی نیز به پنج بخش تقسیم می شود که هر یک هشت عضو دارند. اعضای این آکادمی را فلاسفه, جامعه شناسان, مورخان, قانون شناسان, حقوق دانان و اقتصاد دانان تشکیل می دهند.

فرانسه موسسه های تحقیقاتی دیگری نیز دارد که از میان آنها میتوان به آکادمی طب و جراحی, آکادمی کشاورزی و آکادمی دریایی اشاره کرد.

برخی برندگان فرانسوی جایزه نوبل در رشته های مختلف علمی عبارتند از:

-هانری بکرل در فیزیک (Antonine Henri Becquerel,Physics,1903)؛

- پیر و ماری کوری در فیزیک (Pierre and Mari Curie , Phsics,1903)؛

-لوئی بروگلی (جایزه صلح) (Leon Bourgeois, Peace, 1920)؛

- ایرن و فردریک ژولیو کوری در شیمی (Irene and Frederic Joliot- Curie,Chemistry,1935)؛

- فرانکو ژاکوب در پزشکی یا فیزیولوژی (Francois Jacob,Physiology or Medicinet,1965)؛

- آندره لوف در پزشکی یا فیزیولوژی (Andre Lwoff, Physiology or Medicine,1965)؛

- ژاک مونو در پزشکی یا فیزیولوژی (Jacques Monod,Physiology or Medicine,1965)؛

- آلفرد کاستلر در فیزیک (Alfred Kastler, Physics, 1966)؛

- لوئی نل در فیزیک (Louis Neel,Physics.1970).

علاوه بر این طی سال های 1970-2008 شانزده فرانسوی, جوایز مختلف نوبل را دریافت کرده اند.

در فرانسه دانشگاه های معتبر زیادی فعالیت دارند که باعث رشد و پیشرفت فرانسه در زمینه های مختلف علمی و فرهنگی شده اند. معروف ترین آنها دانشگاه سورین در پاریس است که شهرتی جهانی دارد. بسیاری از مشاهیر جهان از جمله تعدادی از دانشمندان ایران فارغ التحصیل این دانشگاه هستند. مدرک تحصیلات عالی در دانشگاه های فرانسه درجاتی دارد که دکترای دولتی "دتا" بالاترین آنهاست.

تا سال 2007 دانشمندان فرانسه 54 جایزه نوبل در رشته های مختلف به دست آورده اند و از این لحاظ فرانسه پس از آمریکا , انگلستان و آلمان در رتبه چهارم جهان قرار دارد.
برچسب ها: آکادمی فرنسه ، دانشگاههای فرانسه ، سوربن ،
آخرین ویرایش: - -

 

ادبیات فرانسه

شنبه 10 تیر 1391 11:33 ق.ظنویسنده : تور

 

ادبیات

فرانسه در زمینه ادبیات نیز از شهرت جهانی برخوردار بوده و نویسندگان بزرگی را به جهانیان معرفی کرده است. ولتر (Voltair), بالزاک (Honore de Balzac), ویکتور هوگو (Victor Hugo), الکساندردوما (Alexandre Dumas), ژول ورن (Jules Gabriel Verne), رومن رولان (Romain Rolland) و آندره مالرو (Andre Malraux)  تنها چند تن از مفاخر ادبی این کشور هستند. آثار بزرگ این نویسندگان مانند: بینوایان (Les Miserables), اثر ویکتور هوگو و سه تفنگدار (Musketeers Trois) اثر الکساندر دوما, از طریق فیلم , نمایشنامه وتئاتر نیز به مردم جهان معرفی شده اند.

چند تن از مشاهیر ادب معاصر فرانسه عبارتند از:

پل والری (Paul Valery), پل کلودل (Paul Claudel), پل الوار (Paul E’luard), لویس آراگون (Louis Aragon) و آندره برتون (Andre Breton) (در شعر).

هنری لویس برگسون (Henri- Louis Bergson), پیرتیلارد و شاردن (Pierre Teilhard de Chardin), ژان سارتر (سوییسی الاصل) (Jean-Paul Sartre), مالروپونتی (Maurice Merleau – Ponty) و گابریل مارسل (Gabriel Honore Marcel) (در فلسفه). آندره ژید (Andre Paul Guillaume Gide), برتانوس, کولت (Sidonie- Gabrielle Coltte), مالرو و دوآمل (در رمان). نویسندگان فرانسوی نیز مانند نقاشان فرانسوی در کارهایشان ابداعات جدیدی ایجاد کردند. از آن جمله: مارسل پروست (Marsel Proust), نویسنده ی یادداشت روانی و در جستجوی وقت از دست رفته (In Search of Lost Time or Remembrance of Things Past) است و امیل زولا (Emile Zola) که روش معمولی در نویسندگی را ابداع کرد و تاریخ گذشته را همراه با ضربه های انقلاب صنعتی به رشته ی تحریر در آورد. گوستاوفلوبر (Gustave Flaubert) ادبیات احساسی را با نوشتن مادام بوواری (Madame Bovary) در سال 1856 ایجاد کرد.

شاعران فرانسوی مانند شارل بودلر (Charles Boudelaire) و ژان ریمباد (Jean Nicolas Arthur Rimbaud) به شیوه های مختلفی شعر سرایی کرده اند. لازم به ذکر است که به عده زیادی از نویسندگان فرانسوی جایزه نوبل تعلق گرفته است. برخی از آنها عبارتند از:

-         سولی پرودوم (Sully Prudhomme) 1901, اولین نوبل در ادبیات؛

-         میسترال (Frederic Mistral) 1904؛

-         رومن رولان (Romain Rolland) 1915؛

-         آناتول فرانس (Anatole France) 1921؛

-         هانری برگسون (Henri – Louis Bergson) 1927؛

-         روژه مارتن دوگار (Roger Martin du Gard) 1937؛

-         آندره ژید (Andre Paul Gide) 1947؛

-         فرانسوا موریاک (Francois Mauriac) 1952؛

-         آلبرکامو (Albert Camus) 1957؛

-         سن ژون پرس (Saint – John Perse)1960,

-         ژان پل سارتر (Jean-Marie Gustave Le Clezio)2008,

-         نمایشنامه نویسی در فرانسه, تاریخی بس طولانی دارد. برای اولین بار در قرن هفدهم میلادی بازیگران تئاتر, پیر کورنل (Pierre Corneille) ژان راسین (Jean Racin) دو نمایشنامه تراژدی نوشتند. هم چنین ژان باتیست مولیر (Jean Baptiste Moliere) نمایشنامه های جذاب و خنده دار نوشت. اما در قرن بیستم نویسندگانی همچون ژان گنت (Jean Genet) و ژان انویل (Jean Anouilh) درام های مورد علاقه مردم را به روی صحنه آوردند.

در فرانسه جوایز ادبی بسیاری اعطا می شود که اهمیت فراوان دارد. برخی از مهمترین جوایز ادبی عبارتند از:

جوایز آکادمی فرانسه: بنیاد آکادمی فرانسه در قرن هفدهم نهاده شده است و هر سال جوایز متعددی به برندگان اعطا می کند.

جایزه بزرگ ادبیات (Grand Prix du roman de l’Academie francaise): این جایزه ادبی در سال 1912 مقرر شد و آن را شاعر یا نویسنده ای تصاحب می کند که یک یا چند اثر ممتار, با مضمون و سبکی عالی عرضه کرده باشد.

جایزه رمان (Prix de Roman): این جایزه آکادمی فرانسه از سال 1915 تا کنون هر سال به منظور امتیاز بخشیدن به رمان نویس جوانی که یک اثر عالی تخیلی عرضه کرده باشد, اعطا شده است. این جایزه همیشه مورد توجه دوستداران ادبیات بوده است و کتابی را که برنده "جایزه رومان" شناخته شود معمولا در مدتی کوتاه به اکثر زبان های زنده دنیا ترجمه و منتشر می کنند.

جایزه فمینا (Prix Femina): جایزه فمینا در سال 1904 به وسیله گروهی از بانوان نویسنده فرانسوی و مجله فمینا و وی اورز بنیان نهاده شد. در سال های اخیر مجله وی پراتیک, جای مجله وی اورز را گرفت. این جایزه تاکنون به نام های جایزه فمینا- وی اورز و جایزه فمینا- پراتیک شناخته شده است. جایزه به عالی ترین کتاب سال که به وسیله زن یا مردی نویسنده به زبان فرانسوی نوشته شده باشد اعطا می شود. اثر منتخب باید مبین قدرت خلاق نویسنده یا دارای انسجام و اصالتی مبشر آتیه درخشان وی باشد. این جایزه فقط مخصوص رمان و داستان است و تنها به یک نفر تعلق می گیرد. هر سال در ماه دسامبر گروهی از بانوان فاضل به داوری در مورد کتاب برنده می پردازند. کتاب هایی که برای ارایه به هیأت داوران تعیین می گردد در طی چند جلسه به وسیله گروه مذکور انتخاب می شود.

جایزه گنکور (Prix Goncourt): جایزه گنکور با سابقه ای ممتد, یکی از مهمترین جوایز ادبی فرانسه است. آکادمی گنکور که این جایزه را اعطا میکند, در سال 1903 به وسیله ژول و ادموند دوگنکور مؤسسان مکتب "امپرسیونیسم" در داستان نویسی, بنیاد نهاده شد. آکادمی متشکل است از ده عضو ثابت که همه صاحب درجات رفیعی در ادبیات هستند و جایزه را به بهترین اثری که در طی سال منتشر شده و به بهترین وجه مبین جوانی, جرأت و استعداد نویسنده باشد, اعطا می کنند. این جایزه معمولا به نویسندگان جوان تعلق می گیرد.

جایزه انترالیه (Prix Interallie): این جایزه هر سال در ماه دسامبر, در حدود یک هفته بعد از اعلام جایزه گنکور, برای بهترین رمان سال, که توسط یک روزنامه نگار نوشته شده باشد, اعطا می شود. رمان برنده باید مضمونی جهانی و همه پسند داشته باشد.

جایزه پی یر کنت دونیی: این جایزه که در سال 1953 به یاد پی یر کنت دونوی بنیاد نهاده شد, برای اثری فلسفی, علمی یا ترجمه احوال بزرگان اعطا می شود. اثر منتخب باید در مورد حیات معنوی عصر ما و دفاع از عظمت انسان, دارای اهمیتی خاص باشد. متن اثر می تواند دراصل به هر زبانی باشد, اما لازم است که در طی دو سال پیش از اعطای جایزه به زبان فرانسوی یا انگلیسی منتشر شده باشد. همه ساله این جایزه را یک سال در پاریس برای کتابی که به زبان فرانسوی و در فرانسه و سال بعد در نیویورک برای کتابی که درانگلستان یا ایالات متحده آمریکا منتشر شده باشد, اعطا می کنند.

جایزه تئوفراست ره نودو(Prix Theophraste – Renaudot or Prix Renaudot): جایزه تئوفراست ره نودو به وسیله گروهی از روزنامه نگاران فرانسوی در سال 1925 بنیاد نهاده شد. آنان به سبب اینکه از انتخاب بعضی از برندگان جایزه گنکور ناراضی بودند, تصمیم گرفتند که خود جایزه ای بنیاد نهند و این جایزه را به یاد پدر مطبوعات فرانسه (1653-1586)  جایزه ره نودو نامیدند. جایزه را معمولا به کسی می دهند که به عقیده آنان شایستگی گرفتن جایزه گنکور یا جایزه فمینا را داشته باشد. شرایط جایزه همان است که در جایزه گنکور تعیین شده است. برنده جایزه, هر سال اندک زمانی پس از اعطای جایزه گنکور, اعلام می شود.

چند نماد ادبی فرانسه

آکادمی کتبیه ها و ادبیات, یکی از پنج آکادمی کلژدو فرانس است که به وسیله کلبر در سال 1663 بنیای گذاری شده و توجه خاص آن به غنی ساختن ادبیات فرانسه و آثار تاریخی است. چهل عضو این آکادمی را مستشرقان, متخصصان قرون وسطی, زبان شناسان و تاریخ دانان تشکیل می دهند. آکادمی ادبیات فرانسه هر سال بیش از هفتاد جایزه توزیع می کند که مهمترین آنها جایزه ملی ادبیات است.

انجمن اهل ادب نیز یکی از قدیمی ترین نهادهای ادبی فرانسه است که توسط بالزاک و ویکتور هوگو در نیمه اول قرن نوزدهم تأسیس شد. این انجمن به عنوان یک انجمن عام المنفعه, شناخته شده است.
برچسب ها: ادبیات فرانسه ، جوایز ادبی فرانسه ،
آخرین ویرایش: - -

 

سینمای فرانسه

شنبه 10 تیر 1391 11:30 ق.ظنویسنده : تور

 

سینما

نخستین فیلم سینمایی جهان را برادران لومی یر (Lumiere) در سال 1895 به نمایش در آوردند و از آن پس سینمای فرانسه همیشه فعال و مطرح باقی ماند. آثار اولیه برادران لومی یر فیلم های مستند و کمدی های کوتاه بودند. اما سینمای داستانی را ژرژ ملی (Georges Melies) به وجود آورد. سفر به ماه (Atrip to the Moon) (1902), چهارصد ضربه به شیطان (The Merry Frolics of Satan)(1906), فتح قطب (The Knight of the Snows)(1912) و مستأجر شیطانی (The DevilishTenant)(1909)  برخی از آثار ملی هستند. بین سال های 1903 تا 1909 شارل پاته (Charles Pathe) با افتتاح موسسه سینمایی پاته, انحصار مطلق سینمایی را در امریکا و همه کشورهای اروپا به دست آورد. او در سال 1908 دو برابر همه ی فیلم هایی که تولیدکنندگان آمریکایی تولید می کردند, به آمریکا فیلم صادر کرد. در سال 1914 نود درصد فیلم های نمایش داده شده جهان, در فرانسه تولید می شدند. اما مشکلات اقتصادی پس از جنگ جهانی اول, سبب شد تا شرکت های بزرگ سینمایی فرانسه از بین بروند. با از بین رفتن این شرکت ها سینماگران جوان فرصت یافتند تا جنبشی در سینمای فرانسه به وجود آورند. آنها سعی داشتند سینما را به زبان هنری تبدیل کنند. نظریه پرداز این جنبش ریکیوتوکانودو (Ricciotto Canudo) ایتالیایی بود که سینما را هنر هفتم نامید و در سال 1920 باشگاه دوستداران هنر هفتم را در پاریس تأسیس کرد. سینمای پیشرو فرانسه حاصل کار این سینماگران و نظریه پردازان جوان بود. سخنگوی سینماگران پیشرو, آبل گانس (Abel Gance) بود. گانس گرایش شدیدی به نحوه بیان سینمایی داشت و آثارش اغلب آشفته و خیال پردازانه بودند. اثر بزرگ او فیلمی را به سه دوربین فیلمبرداری کرد و هر سه تصویر را با هم به نمایش درآورد تا تصویری برجسته ارایه دهد. فیلم چرخ (LaRoue) محصول 1923 از دیگر آثار مهم اوست. سینمای ناب شیوه فیلمسازی دیگری است که در فرانسه رواج یافت. این سینما معمولا شوخ طبع و طنز آمیز بود. نمونه های خوب سینمای ناب را می توان در آثار رنه کلر (Rene Clair) دید. کلاه حصیری ایتالیایی (Un chapeau de d’Italie – An Italian Straw Hat) و آزادی از آن ماست (A nouse la liberte- Freedomfor Us) دو اثر برجسته کلر هستند. ژان رنوار (Jean Renoir) و ژان ویگو (Jean Vigo) از کارگردانان بزرگ این دوره هستند. در دوران جنگ جهاین دوم, فیلمسازان مجبور شدند برای گریز از سانسور به ساختن فیلم های تخیلی روی بیاورند. پس از آن در کنار فیلم های تخیلی, سینمای جنایی نیز به وجود آمد و پایه گذار آن هنری ژرژ کلوز (Henri George Clouzot) بود. قاتل در شماره بیست و یک زندگی می کند (The Murderer Lives at Number21) (1924), کلاغ (The Raven) (1943) و شیطان صفتان (Diabolique) (1955) از کارهای بسیار خوب کلوز شناخته شده اند. در دهه پنجاه, گروهی منتقد جوان سینما که با شیوه ی فیلمسازی هالیوود مخالف بودند, نوع تازه ای از سینما را به وجود آوردند که موج نو (La Nouvelle Vague) یا (New Wave) نامیده شد. طرفداران موج نو از نظر سبک و روش فیلمسازی با هم تفاوت داشتند. لویی مال (Louis Malle) و ژان گدار (Jean Luc Godard) از فیلمسازان موج نو هستند. آثار این دو جوایز, بسیاری را کسب کرده اند. این روزها, با وجود حمایت دولت از سینمای داخلی, بیشتر فیلم هایی که در فرانسه نمایش داده میشوند, آمریکایی اند. مشکل دیگر سینمای فرانسه توجه مردم به تلویزیون است که از تعداد تماشاگران سینما کاسته است. اما با وجود همه مشکلات, سینمای فرانسه هنوز فیلم های با ارزش هنری می سازد.

جشنواره فیلم کن (Le festival international du film de Cannes) که یک رویداد مهم برای تمام دست اندر کاران فیلم در دنیا به شمار می رود, هر ساله در شهر کن فرانسه برگزار می شود. این جشنواره یکی از بزرگترین, با شکوه ترین و قدیمی ترین جشنواره های سینمایی جهان به شمار می آید. این جشنواره به همراه جشنواره های ونیز و برلین مهمترین جشنواره های فیلم اروپا هستند. جشنواره فیلم کن برای اولین بار در شهر زیبای کن در جنوب فرانسه در سال 1945 شروع به کار کرد و از آن به بعد هر ساله به غیر از چند استثناء درماه مه (اردیبهشت) هر سال برگزار می شود. در جشنواره بین المللی فیلم کن فیلم ها در دو بخش اصلی و فرعی از اقصی نقاط جهان با یکدیگر رقابت می کنند. مهمترین و پر افتخار ترین جایزه در جشنواره بین المللی فیلم کن, جایزه نخل طلایی (Palme d or) است. عباس کیارستمی فیلمساز مطرح ایرانی در سال 1997 برای فیلم طعم گیلاس برنده نخل طلایی جشنواره کن شد و تا کنون سه بار نامزد دریافت نخل طلایی جشنواره بین المللی فیلم کن شده است. برخی دیگر از اهل سینمای ایران تا کنون در این جشنواره مشارکت داشته اند. از دیگر ویژگی های جشنواره  فیلم کن خصوصی بودن آنست که در آن بزرگترین ستارگان سینما و مطرح ترین تهیه کنندگان عرصه سینما حضور می یابند. قابل ذکر است که فقط اهالی سینما حق شرکت در جشنواره و دریافت کارت دعوت را دارند. جشنواره بین المللی فیلم کن که محل بسیار مناسبی برای تهیه کنندگان سینما از تمام نقاط جهان است که در آن فرصت می یابند فیلم های خود را به شرکت های عظیم فیلمسازی عرضه کنند و محل مناسبی برای دیگر دست اندر کاران هنر سینماست که بهره های زیادی از این رخداد ببرند.
برچسب ها: سینمای فرانسه ، جشنواره کن فرانسه ،
آخرین ویرایش: - -

 

هنر معماری و مجسمه سازی فرانسه

شنبه 10 تیر 1391 11:28 ق.ظنویسنده : تور

 

معماری

فرانسه به دلیل کلیساهای سبک گوتیک که بین قرون 12 تا 15 ساخته شده اند, معروف است. مهمترین این کلیساها عبارتند از: صومعه سن دنی (Saint Dentis), سن شاپل (Saint Chapelle) و نتردام (Notre Dame) در پاریس و کلیساهای جامع موجود در شهرهای آمیین (Amiens), شارت (Chartres), رمس (Reims), استراسبورگ (Strasbourg) و آلبی (Albi). بناهای باشکوه دوره رنسانس عبارتند از: کاخ فونتن بلو (Fontainebleau), عمارت با شکوه لوور و کاخ ورسای. در میان بناهای زیبای قرن نوزدهم می توان به اپرای سلطنتی پاریس و برج ایفل (Eiffel) اشاره کرد. در حال حاضر در فرانسه بیشتر ساختمان ها به سبک نئوکلاسیک ساخته می شوند. مرکز فرهنگی ژرژ پمپیدو (Pompidou Center), از بناهای مهم معماری مدرن در پاریس است.

مجسمه سازی

 فرانسه در تاریخ فرهنگ و هنر خود مجسمه سازان مشهوری نیز داشته است که برخی از بزرگترین آنها عبارتند از: ژرمن پیلن (Germin Pilon) و ژان گوژن (Jean Goujon) در قرن 16, پیرپل پوژه (Pierre Paul Puget) در قرن 17, آگوست ردن (Auguste Rodin) در قرن 19, مارسل دوشام (Marcel Duchamp) و جین آر (Jean Arp) در قرن 20 و فیلیبر دلورم (Philibert Delorme).

در قرن بیستم مجسمه سازانی از دیگر کشورها به فرانسه مهاجرت کرده و در آنجا به فعالیت ادامه دادند از جمله: کنستانتین برانکوسی (Constanin Brancusi) (رومانی الاصل) و آمادئو مدیگیلیانی (Amedeo Modigliani)(ایتالیی الاصل).

موسیقی

موسیقی فرانسه از قدمت قابل توجهی برخوردار است. در قرن یازده تا سیزده اشعار و آوازهای حماسی به وسیله نقالان و نوازندگان بسیار در جنوب فرانسه به وجود آمد و نغمه سرایان بسیار و همچنین موسیقی دانان درباری که اشعار و آوازهای معروفی در زمینه عشق های سوزان, جنگ و طبیعت می سرودند, در جنوب فرانسه فعالیت کردند. محبوب ترین موسیقی ها در این دوره آوازها و آهنگ های شانسن (Chansons) غیر مذهبی و عامی شعرای فرانسوی است.

مهمترین آهنگساز قرن 14 فرانسه, گیوم د مشو (Guillaum de Machaut) نام داشت که به تکنیک چندآموزی و چند صدایی در موسیقی کمک های بسیاری کرد.

در قرن 15 و 16 آواز, سرودهای چند صدایی و تنظیم بخش های نامنظم یک موسیقی در بین آهنگسازان فرانسوی رواج یافت. در قرم نوزدهم اپرای فرانسه به یک فرم هنری سازماندهی شده تبدیل شد. در این دوره آهنگ سازانی چون هکتور برلیوز (Hector Berlioz), شارل گونو (Charles Gounod) و جرج بیزت (Georges Bizet) درخشیدند. کلود دباسی (Claude Debussy) یکی از برجسته ترین آهنگ سازان فرانسوی در اوایل قرن بیستم است که به علت تمایل ذاتی اش به استفاده از هارمونی و هم آهنگی شهرت دارد. در این قرن بسیاری از آهنگسازان فرانسوی مانند فرانسی پلانت (Francis Plante), داریوس میلهود (Darius Milhaud) و حتی موریس راول (Maurice Ravel) تحت تاقیر روش نئو کلاسیک ایگوراستراوینسکی (IgoR Fyodorovich Stravinsky) روس که مقیم پاریس بود, قرار گرفتند. آهنگساز فرانسوی, ژان فلیپ رمو (Jean Philip Rameau) ابتدا به عنوان یک تئوریسین و نوازنده ارگ شناخته می شد که بیشتر به انتشار کتاب هایش می پرداخت. کتاب معروف او مقاله ای به نام هارمونی (Triate de I’hamonie) بود. بعدها او تحت حمایت الکساندر ژان ژوزف لوریش دلا پوپلینیر (Alexandre Jean Joseph Le Riche de Lapoupeliniere) درآمد و به شهرت رسید, اما اغلب منتقدان آثار او را بیش از اندازه علمی و غیر معمول قلمداد می کنند.تنوع موسیقی فرانسوی ها به ناحیه زندگی آنها بستگی دراد. هم خوانی های صوتی و آهنگ سازی بدون آمادگی قبلی که در ناحیه باسک و جزیره کرس اجرا می شود؛ نمونه ای از این تنوع است. ابزار موسیقی شام (Shawm) (یک آلت بادی- چوبی با دو نی, شبیه ساز محلی سرنا در ایران), گروههای هم نواز نی انبان و طبل در برتانی و گروه های آلات بادی در دهکده های آلاساس, بخشی از آلات موسیقی در فرانسه است. در حال حاضر موسیقی فرانسه نیز از روش های جدید تبعیت می کند. البته در برخس نقاط موسیقی محلی نیز نواخته می شود که سبک و آلات مورد استفاده ی آن در نواحی مختلف, متفاوت است. در فرانسه رقص های محلی و آوازهای بومی ابتدا در مناطق دور افتاده جنوب به وجود آمد. اشعار عاشقانه ی بزمی, آوازهای طنز آمیز و حرکات موزون از برجسته ترین نمود های موسیقی فولکلور در این نواحی هستند. نمونه ای از رقص محلی در یک خط مستقیم انجام می شود. سازهای مهم این رقص خاص عبارتند از: نی انبان اسپانیایی (Bagpipe) و هاردی- گاردی (Hurdy-Gurdy) که در واقع نوعی کمانچه ی دارای انگشتی (مضراب در) به همراه یک چرخ دسته دار است و به شکل قوسی حرکت می کند. هاردی-گاردی میتواند هم یک ملودی و هم یک ریتم یک نواخت را اجرا کند. ملودی های همراه شده با آهنگ یکنواخت از خصوصیات اصلی موسیقی اروپایی نیز محسوب می شود. خواننده سرشناس ایرانی شهرام ناظری, نشان شوالیه هنر و ادبیات (Chevalier Art Et Letters)را از سوی دولت فرانسه دریافت کرد. این بالاترین نشان فرهنگی فرانسه است که در روز دوشنبه,25 دی ماه 1385, از طرف وزارت فرهنگ فرانسه به شهرام ناظری اهدا شد. لقب پاوراتی ایران به شهرام ناظری داده شده است. این نشان از دیرباز توسط وزارت فرهنگ فرانسه برای نامیدن گروه عظیم مفاخر فرهنگی و هنری برگزیده و به تبع عنوان خاص آن دارای رده بندی هایی نظیر درجات افسران ارتشی است. عنوان شوالیه یا همان لژیون دونور (Legion d’honneur) بالاترین ارزش را دارد. تا به حال هنرمندان دیگری نیز از ایران, نظیر عباس کیارستمی, موفق به دریافت این عنوان شده اند.
برچسب ها: معماری فرانسه ،
آخرین ویرایش: - -

 

هنر نقاشی در فرانسه

شنبه 10 تیر 1391 11:25 ق.ظنویسنده : تور

 

هنر نقاشی در فرانسه

بدون شک طی چند قرن اخیر فرانسه, یکی از پایگاه های اصلی بزرگان عرصه فرهنگ و هنر جهان بوده است. البته ذکر نام و آثار تمام این فرهیختگان در این کتاب میسر نیست. زادگاه برخی هنرها مانند سینما در فرانسه بوده و در بسیاری رشته ها هنوز هم از کشورهای پیشرو جهان است.

فرانسه کشوری است که نقاشان معروفی را پرورش داده است و مهد بزرگان نقاشی است و چند سبک تأثیرگذار مانند امپرسیونیسم (Impressionism) در این کشور رشد و توسعه یافته اند. در میان نقاشان صاحب سبک فرانسوی قرن شانزدهم می توان به ژان کلوئه (Jean Clouet) و پسرش فرانسواهاوی (Francios Hahvi) اشاره کرد. برخی نقاشان سبک باروک (Baroque) که سبکی بی قاعده و عجیب و غریب است, عبارتند از:

ژرژدلاتور (Georges Delatour), نیکلاپوسن (Nicolas Poussin) و کلودلورن (Claude Lorraine). مهمترین استادان سبک روکوکو (Rococo) در قرن 18 عبارتند از: ژان آنتون (Jean Antoni), آنتون واتئو (Antoine Watteao), فرانسوابوشه (Francois Boucher). ژان فرگونارد (Jean-Honore Fragonard), ژان شاردن (Jean-Baptist Simeon Chardin) و ژان باپتیست گروز (Jean-Baptiste Greuze), در نیمه دوم قرن 19 انقلابی در نقاشی ایجاد کرده و پاریس را به عنوان مرکز هنر اروپا معرفی نمودند. در این قرن, مدارس نقاشی متعددی نیز در فرانسه وجود داشت. مدرسه نقاشی امپرسیونیسم توسط ادوارد مانه (Edouard Manet) در سال 1872 میلادی تأسیس شد. کلود اسکار مانه (Claude Oscar Monet), پیراگوست رونوار (Pierre Auguste Renoir), کامی پیسار (Camille Pissarro), ادگاردگاس (Edgar Degas), پل سزن (Paul Cezanne), هنری ماری دتولوز لوترک (Henri Marie De Touluse Lautrec) و پل سینیا (Paul Signac) از مهم ترین نقاشان این مدرسه می باشند. هنری روسو (Henri Rousseau) کوستاومورو (Cousatave Moreau) و روزا بنهور (Rosa Benheur) (اولین زنی که نشان شجاعت بزرگ را دریافت کرد) از دیگر نقاشان بزرگ این دوره است. در قرن نوزدهم نقاشان زیادی به سبک های رمانتیک, امپرسیونیست و پست امپرسیونیسم فعالیت می کردند.

در قرن بیستم نیز نقاشان فرانسوی مثل هنری ماتیس (Henri Matisse), ژرژ برک (Georges Braque), مارسل دوشام (Marcel Duchamp), فرنان لژر (Fernand Leger), پیربنار(Pierre Bonnard) و ژان دوبوفه (Jean Dubuffet) در عرصه جهانی مطرح و شناخته شدند. لازم به ذکر است که پابلوپیکاسو (Pablo Picasso), نقاش مشهور اسپانیایی, از سال 1904 مقیم پاریس شد. آثار بسیاری از نقاشان مشهور چهان از دیگر کشورها در موزه های مختلف فرانسه مانند موزه لوور نگهداری میشود. از آن جمله میتوان به تابلو مونالیزا (Mona Lisa) اثر معروف نقاش ایتالیایی لئوناردو داوینچی (Leonardo da Vinci) اشاره کرد.


برچسب ها: نقاشی فرانسه ،
آخرین ویرایش: - -

 

تعطیلات و جشن ها در فرانسه

شنبه 10 تیر 1391 11:23 ق.ظنویسنده : تور

 

تعطیلات و جشن ها

1-    سال نو, اول ژانویه (10 دی): روز اول سال جدید میلادی؛

2-    روز پادشاهان (Epiphany)/ ششم ژانویه (16 دی): در این روز که عید تجلی نیز نامیده می شود, مهمانی خاصی برگزار میشود و نشانی مخصوص جشن در داخل کیک پخته شده قرار می گیرد. هر کس این نشان را در برش کیک خود پیدا کند, لقب شاه یا ملکه را دریافت می کند؛

3-    عید پاک (Easter)/ بین 25 مارس و 25 آوریل (5 فروردین و 5 اردیبهشت): در اولین یکشنبه پس از دیدن ماه کامل در بهار که معمولا بین 25 مارس تا 25 آوریل می باشد, جشنی برگزار میشود. این روز در فرانسه تعطیل عمومی است؛

4-    روز گل سوسن (May Day)/ اول می (11 اردیبهشت): در این روز که روز کارگر (Labour Day) نیز نام دارد, در خیابان ها, شاخه های کوچک سوسن (Lily) به فروش می رسد. مردم معتقدند که در این روز, هرکس این گل را به همراه داشته باشد, آرزوهایش برآورده میشود؛

5-    روز پیروزی فرانسه (End of world war II)/ هشتم می (18 اردیبهشت): هر سال در این روز, سالروز تسلیم بی قید و شرط نیروهای آلمانی به نیروهای متحده در جنگ جهانی دوم (1945), جشن گرفته می شود؛

6-     مراسم عروج (Ascension of Jesus)/ چهل روز پس از عید پاک: در این روز عروج عیسی مسیح به بهشت, جشن گرفته می شود؛

7-    یکشنبه ی سفید (Pentecost)/ پنجاه روز بعد از عید پاک: هفتمین یکشنبه بعد از عید پاک جشنی است, با این اعتقاد که در این روز روح مقدس به شکل زبانههای آتش ظاهر شده و سخن می گوید. روز بعد از آن نیز دوشنبه ی سفید (Whit Monday) نام دارد؛

8-    روز باستیل (Bastille Day)/ جولای/ 14(23تیر): درسال 1789 در چنین روزی, زندان باستیل توسط شهروندان خشمگین فرانسه, تخرب شد. این روز رنگارنگ ترین تعطیلی فرانسوی هاست؛

9-    عید عروج (Assumption of Mary) / 15 آگوست (25 مرداد): همه مسیحیان این روز را که عید عروج مریم مقدس به بهشت می باشد, افتخاری بزرگ می دانند؛

10-روز قدیسین (All Saint’s Day)/ اول نوامبر (دهم آبان)؛

11-روز متارکه جنگ (Armistice Day)/یازدهم نوامبر (بیستم آبان)؛

12-کریسمس (Christmas Day)/ 25 دسامبر (4دی).

در فرانسه بیشتر کارمندان حدود پنج هفته در طول سال تعطیلی دارند. بعضی از کارمندان چهار هفته ی دیگر نیز در تابستان تعطیل هستند. در طول ماه آگوست (مرداد) بیشتر کارخانه ها و دفاتر اداری, تعطیل هستند. بیشتر فرانسوی ها مایلند تعطیلات را در کشور خود به سر برند و به کمپ های تفریحی می روند. تعدادی دیگر از مردم در رشته کوه های آلپ به ورزش اسکی می پردازند.
برچسب ها: تعطیلات در فرانسه ،
آخرین ویرایش: - -

 

فرهنگ ، آداب و رسوم و غذاهای فرانسوی

شنبه 10 تیر 1391 11:16 ق.ظنویسنده : تور

 

فرهنگ و آداب و رسوم فرانسه

جامعه ای فرانسه از نظر فرهنگی غنی است و این امر حاصل بیش از هشت قرن تلاش و خلاقیت افراد مختلف در این کشور است. در قرون وسطی فرانسه, فرهنگی ناقص و تکامل نیافته داشت. ولی در قرون 16 تا 18, با پشتیبانی های مالی ویژه دولت و استفاده از ثروت کشور و مستعمرات مختلف, فرهنگ خود را به حد کمال رسانید, به طوری که تنها قابل مقایسه با فرهنگ پاپ در رم بود. این پشتیبانی و حمایت حکومت از علم و فرهنگ, گروه های کثیری از هنرمندان, دانشمندان و صنعتگران با ذوق اروپایی را به پاریس جذب کرد. در قرن حاضر فرهنگ فرانسه مانند سایر کشورهای غربی عمیقا تحت تاثیر قرارگرفته است, ولی روش های فرانسوی هنوز هم بر برخی از فرهنگ های دیگر تاثیر می گذارند.

غذاهای فرانسوی

غذاهای فرانسوی از مشهورترین و متنوع ترین انواع غذا در جهان است؛ به طوری که می توان گفت که تنوع غذاهای فرانسه بیش از هر کشور دیگر است؛ فقط غذاهای چینی از نظر تنوع قابل رقابت با غذاهای فرانسوی است. تنوع غذاهای فرانسوی را به دلیل تنوع آب و هوایی, جغرافیایی و فرهنگ مردم آن در قسمت های مختلف کشور و در ارتباط با دیگر فرهنگ ها در اقصی نقاط جهان می دانند. در زیر به چند نمونه از معروف ترین این غذاها اشاره می کنیم:

-         لورن (Lorraine): این غذا از محبوب ترین غذاها در بین مردم فرانسه به شمار می رود, به کیکی شباهت دارد که طعم آن شور است. مواد اولیه لورن عبارتند از: تخم مرغ, پنیر, ژامبون وخامه. این غذا پیتزای فرانسه محسوب شده و مردم فرانسه آن را هم سرد و هم گرم مصرف می کنند. پخت آسان و طعم خوب لورن از دلایل علاقه مردم فرانسه به این غذا است. لورن نام یک منطقه در فرانسه است. زمای لورن غذای مخصوص این منطقه بود, اما هم اکنون در سراسر کشور تهیه می شود.

-         آندویت (Andouillettes): نوعی سوسیس است که از دل و جگر تهیه می شود و در کنار آن از چیپس یا پوره سیب زمینی استفاده می کنند. این غذا مخصوص منطقه اراس (Arras) است.

-         آنگوی اور (Anguilles au vert): این نوع غذا از مارماهی , همراه با اسفناج و برگ های گیاه ترشک و شراب سفید تهیه شده و با جعفری تزیین می شود. این غذا را سرد یا گرم عرضه می کنند و با نان سرخ شده می خورند.

-         کارپ البیر (Carpe al a biere): این غذا از ماهی کپور رودخانه ای درست می شود و آن را با کرده, پیاز , موسی, کرفس, برگ بو, و آویشن در فر می پزند و داخل نان مخصوص قرار می دهند.

-         کک البیر (Coq ala a biere): آب مرغ غلیظی است که در منطقه لیک (Licques) از پرندگان شکاری یا مرغان وحشی تهیه می شود. این غذا همراه با سبزیجات پخته می شود.

-         فلامیش (Flamiche): نام یک نوع کیک میوه دار مربایی است که در منطقه فلامیش مصرف می شود. بهترین نوع این کیک با تره تهیه می شود. گاهی نیز این کیک را با پنیر محلی تهیه می کنند. کیک فلامیش ممکن است طعمی شیرین یا طعم های دیگر داشته باشد.

-         تارت افروماژ (Tarte au fromage): نوع دیگری از کیک پنیری فلامیش است. روی این کیک باز است و مواد را داخل آن می ریزند. این کیک را با پنیر محلی تهیه می کنند و این پنیر معمولا طعمی ترش دارد.

-         لس کربناد فلامندس (Les Carbonades flamandes): نوعی آبگوش خیلی غیظ منطقه فلاندری (Flamder) است. این غذا با گوشت های تکه تکه که قبلا روی کباب پز پخته شده, همراه با پیاز و نوشیدنی محلی این منطقه تهیه می شود.

-         گفرس آلا سیتروبه (Gaufres a la citrouille): نوعی کلوچه که با کدو تنبل, آرد, نوشیدنی و سبزیجات در طعم های مختلف تهیه میشود. در داخل این کلوچه مواد مختلفی قرار می دهند.

-         هشپوفلاماند (Hochepot flamand): آبگوشت غلیظی که با گوشت گاه, گاومیش, گوسفند و ژامبون نمکی تهیه می شد. قبلا همه این مواد را همراه با سبزیجات مختلف مثل هویج, سیب زمینی, تره, پیاز, شلغم, سیر, کرفس, و لوبیا مخلوط می کردند. اما در حال حاضر معمولا فقط با گوشت گاومیش و سبزیجات تهیه می شود.

-         پچولش (Potjevleisch): این غذا را در قابلمه های مخصوص سنگی درست می کنند که باعث لذیذتر شدن آن می شود. در طبخ آن از گوشت قورمه شده استفاده می کنند. این غذا از چند نوع گوشت تهیه می شود. اغلب گوساله و خرگوش یا مرغ با اردک و خرگوش که گاهی گوساله نیز به آن اضافه می کنند و با پیاز, موسیر, سیر, نوشیدنی محلی, سبزی خشک, لیمو و گوجه فرنگی پخته می شود. این غذا مخصوص منطقه فلامیش است.

-         سوپ الی (Soup al ail): این غذا مخصوص منطقه دوئه (Douai) و همان سوپ سیر است.

-         تارت اگرو بور (Tarte agros bords): نوعی کلوچه ی شیرین که روی آن باز است. کرم, پودر و سایر مواد را داخل آن قرار می دهند و روی آن پوشیده نمی شود. غیر از کر, پودر, شیر, تخم مرغ و شکر نیز به آن اضافه می کنند. این کلوچه, شیرینی رسمی مردم فرانسه است و در فر چوبی پخته می شود.

-         واتر زویی (Waterzooi): آب ماهی غلیظی است که با سبزیجات, خامه و هر ماهی خاردار مانند کپور و اردک ماهی تهیه و بعضی اوقات نیز با مرغ و یا هر گوشت سفید دیگری نیز پخته می شود.


برچسب ها: آشپزی فرانسوی ، فرهنگ فرانسه ، غذاهای فرانسوی ، کامامبر ، پنیر فرانسوی ،
آخرین ویرایش: - -

 

پرچم و سرود ملی فرانسه

شنبه 10 تیر 1391 11:14 ق.ظنویسنده : تور

 

پرچم

پرچم فرانسه از سه نوار عمودی به رنگ های آبی, سفید و قرمز تشکیل شده است. رنگ آبی آن به سن مارتین (Saint Martin) مربوط می شود. در رمان گالو, سن مارتین, سرهنگ پولداری است که در برف وسرمای زمستان با مرد فقیری روبه رو میشود که از او گدایی می کند. سن مارتین کت آبی رنگی را که بر تن دارد به وسیله شمشیرش به دو نیم می کند تا نیمی از آن را به مرد فقیر بدهد. به همین دلیل رنگ آبی پرچم فرانسه نشانه ی کمک ثروتمندان به فقرا می باشد رنگ سفید پرچم از یک طرف نشانه پاکی مریم مقدس و از طرف دیگر یادبودی از پرچم سفید ژاندارک است. رنگ قرمز نیز نشانه دنیس مقدس (Denis) است. وی همیشه پرچم قرمز به همراه داشت و به کشورش خدمات فراوانی کرد. البته رنگ سرخ و آبی را نشانه دو حزب چپگرا و راستگرای فرانسه نیز می دانند. برخی رنگ قرمز را نشان خون های ریخته شده برای فرانسه, رنگ آبی را نشان قدرت برتر فرانسه در مقابل دیگر کشورها و رنگ سفید را نشان بخشش و صلح می دانند.

سرود ملی فرانسه

مارسییز (La Marseillaise) نام سرود ملی کشور فرانسه است و از نام شهر مارسی گرفته شده است. نام این سرود را در فارسی مارسیز و مارسه یز نیز نوشته اند. روژه دولیل (Rouget de Lisle) افسر ارتش فرانسه و یکی از انقلابیون آن کشور در قرن 19 سرود تاریخی و مهیج مارسییز را سروده که پس از آن, سرود روسمی انقلاب فرانسه و سپس سرود ملی کشور فرانسه شده است.


برچسب ها: پرچم فرانسه ، سرود ملی فرانسه ، مارسیز ،
آخرین ویرایش: - -

 

مذاهب و ادیان در فرانسه

شنبه 10 تیر 1391 11:12 ق.ظنویسنده : تور

 

مذاهب و ادیان

مسیحیت دین اصلی فرانسویان است و به عنوان یکی از پایه های ملیت فرانسوی شناخته می شود. حدود هشتاد و پنج درصداز مردم فرانسه کاتولیک, دو درصد پروتستان, پنج درصد مسلمان و یک درصد یهودی هستند. دیگر شهروندان فرانسه خود را بدون مذهب معرفی نموده اند. به بیانی می توان گفت که در فرانسه بحران مذهبی وجود دارد. چهره دیگر این بحران و نیاز روحی افراد جامعه, مذاهب و فرق مختلفی است که هر ساله در فرانسه به وجود می آیند. یکی از عوامل این بحران, بی تحرکی کلیسا و عدم موضع گیری صریح این نهاد در موارد متعدد زندگی اجتماعی مردم است. از سوی دیگر دولت هیچ گونه سیاست خاص مذهبی ندارد و رابطه آن با کلیسا بسیار محدود است؛ زیرا دولت و کلیسا از سال 1905 به طور کامل از یکدیگر تفکیک شده اند.در این سال وزارت مذهب منحل گردید و دولت دیگر در امور کلیسا دخالت نمی کند. مخارج روحانیون نیز از سوی مردم تأمین می گردد. در حال حاضر عقاید مذهبی در فرانسه بسیار ضعیف و عده ای به مذهب به عنوان یکی از عوامل باز دارنده پیشرفت های علمی و اجتماعی نگاه می کنند. تحلیلگران دلیل اصلی آن را, موضع گیری های منفی کلیسای کاتولیک در قرون وسطی, در مقابل پیشرفت های علمی و اجتماعی می دانند.

اسلام در فرانسه

اسلام دومین دین کشور فرانسه است. در اروپای غربی, فرانسه بیشترین تعداد مسلمانان را دارد که شمار آن به علت وجود گروه کثیری از مهاجران غیر قانونی, کاملا روشن نیست. انقلاب فرانسه پس از کشتار بسیاری از کشیشان و قلع و قمع قدرت کلیسا, دین را از حکومت و اداره جامعه جدا ساخت و ظاهرا فرانسه را به صورت یک کشور دنیاگرا و دور از مسایل مذهبی درآورد. ولی به رغم تضعیف دین هنوز هرگاه از فرهنگ فرانسوی سخن به میان می آید, جنبه فرهنگی مسیحیت, اگر نه جوانب اعتقادی و عبادی آن, یکی از ارکان این فرهنگ شمرده می شود.

از این رو باز هم برای اکثر فرانسویان پذیرفتن وجود گروه کثیری غیر مسیحی و مخصوصا مسلمان به عنوان فرانسوی مشکل است. شاید به این دلیل باشد که درصد قابل توجهی از فرانسویان برخلاف دولت مردانشان دلبستگی زیادی به دین دارند؛ شاید حساسیت نسبت مسلمانان ریشه ی اعتقادی و تاریخی هم دارد. گرچه این مشکل درباره یهودیان در نیم قرن اخیر به کلی حل شده است. فشارهای مرئی و نامرئی باعث شده است که اکثر مسلمانان فرانسه به صورت شهروندان درجه دو مملکت درآیند که معمولا در قسمت های فقیر نشین شهرها زندگی می کنند و در متن جامعه فرانسه هنوز استحکام نیافته اند. گروه های سیاسی دست راستی فرانسوی, هرگاه که بحران اقتصادی پیش می آید, از باز گرداندن آنان به آفریقای شمالی سخن می گویند و وحشت از آنچه بنیادگرایی اسلامی نامیده می شود, در آفریقای شمالی و مخصوصا الجزایر و امکان سرازیر شدن برخی از مهاجران به سوی فرانسه در نشریات و مجامع, بررسی و تأکید شده و جوی تا حدی ضد اسلامی در فرانسه به وجود آورده است که قبلا دیده نمی شد. با این وجود, فعالیت های مسلمانان در فرانسه گسترده است. در 1927 با کمک دولت فرانسه, مسجد زیبای پاریس توسط معماران سنتی آفریقای شمالی بنا شد. از آن زمان تاکنون مساجد متعددی در سراسر فرانسه ساخته شده است و مدارس اسلامی نیز وجود دارد و حتی خود دولت فرانسه مدرسه ای دینی برای تربیت امامان و خطیب های مساجد به وجود آورده که بتوانند احتیاجات خاص مسلمانان فرانسه را برآورده کنند. اما به هر حال, وضع مسلمانان در فرانسه از لحاظ سیاسی و اقتصادی, پابرجا نیست. از لحاظ فکری, فرانسه یکی از مراکز مهم اشاعه ی اندیشه ی دینی و فلسفی و عرفانی اسلامی است و تنی چند از مشاهیر, نویسندگان و محققان فرانسه به رغم مخالفت جامعه ی دنیاگری اطراف خود, به دین اسلام گرویده اند. میراث عقلانی رنه گنون (Rene Guenon) نیز باعث شده است که گروهی از برجسته ترین فرانسویانی که به عالم معنوی علاقه مندند, به اسلام پناه آوردند. ترجمه آثار متفکران اسلامی نیز به زبان فرانسه- مخصوصا در زمینه های عرفانی و فلسفی- همچنان ادامه دارد, به طوری که اکنون در فرانسه بیش از هر کشور غربی دیگر اندیشه ی اسلامی به عنوان یک مکتب زنده ی فکری مطرح است و حتی گروهی از فلاسفه ی جوان فرانسوی را تحت نفوذ خود قرار دارده است. مسلمانان فرانسه فاقد تشکیلات و سازمان موثر سیاسی- مذهبی هستند. به همین دلیل فعالیت های آنان نمود آشکاری ندارد. 130 مسجد در فرانسه زیر نظر دولت فرانسه و کمک های برخی دولت های عربی اداره می شود و فعالیت آنها منحصر به برگزاری نماز جماعت و جمعه می شود.

نماز جمعه پاریس در منطقه استالینگراد برگزار می شود و شرکت کنندگان درآن اغلب آفریقایی ها و یا اعراب شمال آفریقا هستند . در سال های اخیر به دلایل مختلف تعداد مسلمانان فرانسه افزایش یافته, به طوری که تعداد مسلمانان فرانسه را بین پنج تا هشت میلیون نفر تخمین می زنند. بدین ترتیب حدود ده درصد جمعیت فرانسه را مسلمانان تشکیل می دهند. عده ای از زنان مسلمان فرانسوی نیز حجاب اسلامی را پذیرفته اند. طبق قانونی که اخیرا به تصویب رسیده است, مسلمانان با حجاب از ورود به مدارس و دانشگاه ها منع شده اند. این قانون مورد اعتراض مسلمانان فرانسه و دیگر کشورها قرار گرفته است.
برچسب ها: ادیان فرانسه ،
آخرین ویرایش: - -

 

زبان فرانسه Le français

شنبه 10 تیر 1391 11:09 ق.ظنویسنده : تور

 

زبان فرانسوی

زبان فرانسه که از تغییر شکل تدریجی زبان لاتین به وجود آمده است, از قرن سیزدهم میلادی اهمیت پیدا کرد و در قرن نوزدهم به اوج خود رسید. انقلاب کبیر فرانسه به رواج زبان این کشور به نحو قابل ملاحظه ای کمک کرد تا جایی که پادشاهان اروپا, به زبان فرانسه با یکدیگر مکاتبه می کردند.

پس از جنگ جهانی اول تقدم زبان فرانسه به عنوان زبان  دیپلماتیک مورد حمله و اعتراض پاره ای از کشورها قرار گرفت. از سال 1945 در کنفرانس های متعدد زبان های فرانسه, انگلیسی, اسپانیایی, چینی و روسی به عنوان زبان های رسمی پذیرفته شدند و انگلیسی و فرانسه به عنوان "زبان های کار" در سازمان ملل و سازمان های وابسته آن مورد قبول قرار گرفت. با وجود مخالفت های کشورهای انگلیسی زبان, زبان فرانسه تنها زبان رسمی اتحادیه پستی جهانی و آکادمی دیپلماتیک بین الملل است. 87 درصد مردم فرانسه, به زبان فرانسه تکلم می کنند و مابقی به زبان های محلی پروونسال (Provenecal), برتون (Berton), آلزاسین (Alsation), کورسیکان (Corsican), کاتالان (Catalan), باسک (Basque) و فلهان (Flemish) صحبت می کنند. زبان فرانسه در انگلستان و بعضی از ایالات آمریکا به عنوان زبان اول خارجی در مدارس تدریس می شود.در اکثر کشورهای جهان, زبان فرانسوی پس از انگلیسی مقام دوم را دارد. در حال حاضر فرانسه زبان اول خارجی در کشورهای آلبانی, بلغارستان, اسپانیا, ایتالیا, هلند, پرتغال, رومانی و یوگوسلاوی است. همچنین زبان فرانسه هم طراز با زبان انگلیسی در کشورهای آمریکای لاتین و بعد ار زبان انگلیسی یا آلمانی در کشورهای چک و اسلواکی, لهستان و کشورهای اسکاندیناوی قرار دارد. دولت فرانسه برای پیشرفت و توسعه زبان فرانسه در سال های اخیر, فعالیت های قابل ملاحظه ای را آغاز کرده است. از جمله این اقدامات تأسیس کمیته ی عالی زبان فرانسه در سال 1966 است که دارای هجده عضو بوده و تحت نظر مستقیم نخست وزیر قرار دارد و وظیفه آن کمک به ابتکارات و اقدامات مربوط به رواج زبان فرانسه است.
برچسب ها: Le français ، زبان فرانسه ، زبان فرانسوی ،
آخرین ویرایش: - -

 

نژاد فرانسوی ها - نژاد مردمان فرانسه

شنبه 10 تیر 1391 11:07 ق.ظنویسنده : تور

 

نژاد فرانسوی ها

طی هزاران سال اقوام و قبایل مختلف, سرزمین امروزی فرانسه را مورد تاخت و تاز قرار داده اند. همچنین اقوام بسیاری از سمت مشرق یعنی یونان, رم و جنوب یعنی اسپانیا به فرانسه مهاجرت کرده, در این سرزمین ماندگار شده, سپس با سکنه قبلی در آمیخته اند. در حدود سال 1100 قبل از میلاد, فینیقی ها در سراسر سواحل مدیترانه پایگاه های تجارتی ایجاد کردند ولی در سال 800 قبل از میلاد تجارتشان از رونق افتاد و مراکز تجارتی خود را رها کردند. درست در همین زمان یونانیان جای آنها را گرفته و شهرهایی را در کناره مدیترانه ایجاد کردند. این قوم با سایر سکنه فرانسه آمیزشی نداشتند و تنها در پی منافع خود بودند. سلت ها (Celtic) یا بنابر تعبیر رومیان گل ها (Gail), اولین بار در قرن پنجم قبل از میلاد از قسمت های مرکزی اروپا به فرانسه پای نهادند و خاک این کشور را مورد تاخت و تاز قرار دادند. آنها حتی تا اسپانیا نیز پیش رفتند. سلت ها مردمی جنگجو بودند. ریشه نژاد این قوم معلوم نیست ولی تصور می شود که مخلوطی از قبایل مختلف باشند. این قوم نیرومند, بلندقد, خشن با چشمان آبی و موهای خرمایی, زبان و تمدن خود را به ملل و اقوام مجاور تحمیل نمودند.

قوم ژرمن (German) در کرانه های رود راین (Rhine) زندگی می کردند. آنها در سال 62 قبل از میلاد از رود راین گذشته و قصد تصرف فرانسه کنونی را داشتند؛ ولی مردم فرانسه با همکاری ژولیوس سزار (Julius Cesar) قیصر روم, آنها را عقب راندند. پانصد سال بعد به تدریج دولت روم رو به ضعف نهاد و ژرمن ها از فرصت استفاده کرده, حمله را آغاز نمودند. فرانک ها (Franks) که قدرتمندترین آنها بودند, قسمت شمالی کشور را تصرف کردند و در آنجا ماندگار شدند. برنگوت ها درجنوب غربی, نزدیک اسپانیا و برگونی ها در قسمت شمال شرقی سکنی گزیدند. به این ترتیب تنها مرکز گل (فرانسه) در اختیار سلت ها باقی ماند. فرانک ها که قویتر از سایر مهاجمان بودند, بزودی سلطه خود را بر سراسر فرانسه گسترش دادند. نام فرانسه از نام آنان مشتق شده و تاریخ فرانسه نیز از دوره حکومت فرانک ها آغاز می گردد. نژاد کنونی مردم فرانسه مخلوطی است از اقوام ذکر شده و مهاجران مختلف که طی قرون اخیر از مستعمرات فرانسه در اقصی نقاط جهان و دیگر کشورها به این کشور مهاجرت کرده اند. امروزه در فرانسه افرادی بلندقد با موهای خرمایی و چشمانی آبی دیده می شوند و در عین حال گروهی از اهالی این کشور کوتاه قد و تیره رنگ هستند.


برچسب ها: نژاد فرانسوی ،
آخرین ویرایش: - -

 

جغرافیایی انسانی:جمعیت فرانسه

شنبه 10 تیر 1391 11:05 ق.ظنویسنده : تور

 

جمعیت فرانسه

جمعیت فرانسه (در ژانویه 2008) حدود 64,473,130 نفر است که این کشور را در رده بیستمین کشور پرجمعیت جهان قرار می دهد. از کل جمعیت فرانسه 75/48 درصد مرد و 25/51 درصد زن هستند که 8/98 درصد از مردم آن کشور باسوادند. رشد سالانه جمعیت فرانسه در سال 35/0 درصد بوده است (2006). با این نرخ رشد زمان لازم دو برابر شدن جمعیت این کشور, بیش از 100 سال است. امید به زندگی در فرانسه برای مردان 75 سال و برای زنان 83 سال تخمین زده شده است. در کشور فرانسه به طور متوسط 113 نفر در هر کیلومترمربع زندگی می کنند که این رقم در نقاط مختلف کشور متفاوت است. 4/73 درصد از مردم فرانسه در شهرها زندگی می کنند. نواحی پر جمعیت کشور عبارتند از: 1- شهرهای بزرگ و اطراف آنها مانند پاریس, مارسی و ...؛ 2- نواحی شمال مجاور کشور بلژیک؛ 3- نواحی مجاور رودخانه های بزرگ و مناطق خوش آب و هوا. این نواحی تنها 18 درصد از کل مساحت فرانسه را تشکیل می دهند, ولی چهل درصد از جمعیت کشور در آن سکونت دارند. شهرهای بزرگ و صنعتی مثل تولوز (Toulouse) نیز از دیگر مناطق پرجمعیت کشور هستند.

در مناطق کوهستانی مثل آلپ جنوبی و سلسله جبال پیرنه تراکم جمعیت پایین است. کورسیکا (Corsica), لیموژ (Limousin), فرانش کت (Franch-Comte) و اورن (Auvergne) از نواحی کم جمعیت فرانسه می باشند. با اینکه این مناطق دوازده درصد از مساحت کشور را تشکیل می دهند, ولی تنها شش درصد از مردم فرانسه در این نواحی زندگی می کنند.


برچسب ها: جمعیت فرانسه ،
آخرین ویرایش: - -

 

حیات وحش و حیوانات فرانسه

شنبه 10 تیر 1391 11:02 ق.ظنویسنده : تور

 

حیوانات فرانسه

جانوران فرانسه از نوع جانوران کشورهای غربی اروپا هستند. در میان پستانداران, گوزن قرمز و گراز وحشی هنوز هم شکار می شوند. گوزن زرد در این کشور نادر است. در ارتفاعات آلپشوکا و بز کوهی به ندرت دیده می شوند. خرگوش صحرایی و انواع گوناگونی از خزندگان در جنگل ها و مزارع یافت می شوند. روباه, گربه و گربه ی وحشی نیز از جانوران گوشتخوار فرانسه هستند. خرس قهوه ای و سیاه گوش پیرنه از گونه های حیواناتی هستند که نسلشان در معرض خطر است. در جنوب فرانسه هم انواع پرندگان کمیابی مثل فلامینگو, کرکس مصری, عقاب بال سیاه, پرندگان زنبور خوار و سبز قبا وجود دارد. در مستعمرات فرانسه نیز با توجه به آب و هوا و موقعیت جغرافیایی, حیات وحش مختلفی وجود دارد.


برچسب ها: حیوانات فرانسه ،
آخرین ویرایش: - -

 

تعداد کل صفحات ( 6 ) ... 2 3 4 5 6