تبلیغات
تور اروپا|قیمت تورهای اروپا 96|تور ایتالیا|تور فرانسه|تور یونان|88805252 - ادبیات ایتالیایی - ادبیات کلاسیک و معاصر ایتالیا

ادبیات ایتالیایی - ادبیات کلاسیک و معاصر ایتالیا

جمعه 22 خرداد 1394 09:30 ق.ظنویسنده : تور

 

ادبیات ایتالیایی

در طی قرون گذشته, ادبیات پرونسی (زبان دک) و ادبیات فرانسوی (زبان دیل) در رشد و تکامل ادبیات ایتالیا اهمیت اساسی داشتند. از طرفی صومعه ها طی قرن سیزدهم میلادی نیز همچون گذشته بر امور فرهنگی نظارت داشتند و نوعی ادبیات مذهبی را به وجود آوردند. مهم ترین حرکتی که از نیمه دوم قرن سیزدهم آغاز شد سبک شیرین نو بود. آغازگر این سبک گویدوگوینیزلی (Guido Guinezelli) بود, سپس توسط کسانی چون گویدوکاوالکنتی (Guido Cavalcanti), دانته آلیگیری (Dante Alighieri), لاپوجانی (Lapo Gianni) و دیگران در فلورانس تکامل یافت. قرن سیزدهم با اثری از دانته به نام ویتانوا (زندگی نو) (Vita nuova) پایان می گیرد.

در قرن چهاردهم دوره بزرگ ادبیات جدید شروع می شود. این شکل جدید ادبیات از فرهنگی روشن فکرانه بهره می برد, و آمیخته ای از اومانیسم, تمدن کلاسیک, و تمدن مسیحیت بود.

ادبیات قرن پانزدهم بازگشتی به مطالعات گسترده و شکوفای زبان یونانی و لاتین است. این قرن, قرن هنجارهای انسانی است که در فعالیت های پر شور لغت و زبان شناسی پدیدار می شود. تمدن رنسانس نیز در نیمه ی اول قرن شانزدهم به کلی شکوفا شد. ادبیاتی که به دنبال آن آمد, ادبیات سبک باروک است. خطوط عمده ی این سبک, رعایت اصول اخلاقی و تواضع به کلیسا بود. اواخر قرن شانزدهم تا دو دهه از قرن هفدهم, مرحله ی قطعی و نهایی شکل گیری تمدن جدید اروپایی بود.

تجدید حیات ایتالیا در نیمه نخست قرن هیجدهم, در آغاز عمدتا ادبی بود, و در فضایی آکادمیک به وقوع پیوست و عرضه کننده ی برجسته آن متاستاسیو (Pietro Metastasio) بود. از اوایل نیمه ی دوم قرن هجدهم, فرهنگ و ادبیات ایتالیا در معرض تجدید حیاتی عمیق و قاطع قرار گرفت. بسیاری از روشنفکران, روزنامه نگاران و نویسندگان در شکل گیری محیطی فرهنگی جدید همگام شدند. پیترووری, گروه میلان را جان بخشید, و روزنامه ی ایل کافه (1766- IL Caffe/The Coffehouse 1764) را منتشر کرد و بهترین اشراق گرایان لومباردی نظیر: الساندرووری و چزاره بونزانا بکاریا (Cesare Bonesana Beccaria) به آن رمانتیسم جنبشی بود که در پایان قرن هیجدهم در آلمان به وجود آمد و طی دهه نخستین قرن نوزدهم در ایتالیا گسترش یافت.

در نیمه دوم قرن نوزدهم, ادبیات ایتالیا شروع به رها ساختن خود از افکار محدود محلی, و فقدان ارتباط با ادبیات اروپای بزرگ کرد و از آن پس ایتالیایی ها  به مطالعه ی آثار بزرگانی همچون: ویکتورهوگو, ادگارآلن پور, شارل بودلر, هایزیش هین, امیل زولا, برادران گنکور و بالزاک پرداختند.

در طول قرن بیستم در ایتالیا انقلاب ادبی رخ داد, در این زمان ایتالیا مشاهیر ادبی بسیاری به دنیا معرفی کرد و چندین جایزه نوبل ادبیات را از آن خود ساخت. بعد از جنگ جهانی, جو فرهنگی به گونه ای وسیع تحت تاثیر مسائل بازسازی که بر طبقه ی حاکم و همچنین روشنفکر ایتالیایی تحمیل شده بود, قرار گرفت.
آخرین ویرایش: - -

 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر