تبلیغات
تور اروپا|قیمت تورهای اروپا 96|تور ایتالیا|تور فرانسه|تور یونان|88805252

مرکز ملی هنر و فرهنگ ژرژ پمپیدو (Center George Pompidou)

یکشنبه 11 تیر 1391 12:20 ب.ظنویسنده : تور

 

 مؤسسه هنری فرهنگی در سال 1977 به نام ژرژ پمپیدو رییس جمهور فرانسه در پاریس ساخته شد. این مرکز شامل یک کتابخانه عمومی بزرگ و موزه ملی هنر مدرن است که در خیابان ببور (Beaubourg) نزدیک کلیسای نتردام ساخته شده و نمایشگاه های هنری و فرهنگی در آن برپا میشود. از ویژگی ظاهری این مرکز, معماری بی همتا و جنجال برانگیز ساختمان آن است. این ساختمان را رنزوپیانو (Renzo Piano) ایتالیایی و ریچارد راجرز (Richard Rogers) انگلیسی طراحی کرده اند. در این طرح تمام لوله کشی ها و کانال های تهویه هوا و سیم کشی برق در بیرون ساختمان و در معرض دید قرار دارد. حتی تیرها و ستون های سازه ساختمان نیز همگی دیده می شود. ساخت و طراحی ساختمان با لوله های فلزی و شیشه است به طوری که به دلیل شباهت به پالایشگاه, گروهی مدعی هستند این مرکز, پالایشگاه فرهنگی فرانسه است. همین امر بر جذابیت آن افزوده است و شمار زیادی بازدید کننده را به خود اختصاص داده است. منتقدان آن را به انسانی شبیه دانسته اند که دل و روده اش بیرون از بدن قرار دارد. میدان استراوینسکی در کنار ساختمان این مرکز, با مجموعه ای از تندیس های متحرک در میان و کنار یک استخر آب, جلوه دیگری از هنر مدرن را به بازدید کنندگان عرضه می کند. مرکز ژرژ پمپیدو خصوصیاتی کاملا استثنایی دارد. کانونی چند منظوریه که شامل: موزه ملی هنرهای مدرن (که مجموعه ای از شاهکارهای متنوع و استادانه مکاتب معاصر را در خود جای داده است),کافی نت مدرن, مرکز طراحی صنعتی, اداره توسعه فرهنگی و کتابخانه ی بزرگ عمومی و مؤسسه ی پژوهش های تطبیقی آکوستیک موسیقی (IRCAM) است. ژرژ پمپیدو رییس جمهوری وقت فرانسه پس از بنیانگذاری مؤسسه پژوهش های تطبیقی, مدیریت آن را به پیر بولز (Pierre Boulez) آهنگساز و مؤلف فرانسوی سپرد. اندیشه ی ابتدایی بولز در موسسه, گسترش پژوهش در زمینه ی منابع نوین صوتی, آموزش آزاد و کمک به شکوفایی نسل جوان آهنگساز بود.


برچسب ها: پمپیدو ،
آخرین ویرایش: - -

 

دیدنیهای پاریس:موزه لوور

یکشنبه 11 تیر 1391 12:18 ب.ظنویسنده : تور

 

    موزه لوور (Museum Louvre)

موزه لوور پاریس یکی از معروف ترین و بزرگترین موزه های جهان است. لوور یکی از غنی ترین و مهمترین کلکسیون های جهان و جایگاه بسیاری از گنجینه های با ارزش دنیاست. این موزه با داشتن هزاران اشیای ارزشمند در ردیف موزه های متروپلیتن نیویورک, ویکتوریا و آلبرت انگلستان قرار دارد. نقاط قوت این موزه به گفته کارشناسان فرانسوی, آثار بخش ایران, عرب, قرون وسطی و امپراتوری عثمانی است. ساختمان این موزه یک مجتمع عظیم تو درتو و به شکل مربع است که طی 6 قرن توسط پادشاهان فرانسه بنا شده است. بنای اولیه آن توسط فیلیپ اگوستس (Philip Augustus) در سال 1190 به عنوان قصر پی ریزی شد و یکی از اقامتگاه های پادشاهان فرانسه بود. هر کدام از پادشاهان و سردمداران فرانسه بخشی از کاخ را بنا کرده و به وسعت آن افزودند که در دوران انقلاب کبیر فرانسه (سال 1793) به موزه تبدیل شد.

موزه لوور در بین سال های 1794-1815 میلادی به موزه ناپلئون معروف بود. در این مدت شاهکارهای فراوانی از سراسر اروپا به این موزه آورده شد. در زمان لویی هجدهم مجسمه ونوس اثر میلر, درزمان شارل دهم مجسمه های مدرن و بسیاری از آثار باستانی یونانی و روم در دوره حکومت لویی فیلیپ آثار باستانی آشوری در این موزه قرار گرفت. در دوره جمهوری سوم, موزه لوور به موزه ملی تبدیل شد.

این موزه در شمال رود سن (یا به اصطلاح فرانسویان ساحل راست) قرار دارد. در حیاط موزه در امتداد خیابان شانزلیزه, هرمی شیشه ای قرار دارد که طبقه زیر آن محل فروش بلیط و برخی ورودی های موزه است.

در حال حاضر این موزه پنج بخش مختلف دارد: در بخش اول, آثار باستانی شرقی, نتایج کاوش های خاورمیانه در آن نگهداری می شود. آثاری با بیش از سه هزار سال قدمت, از تمدن های سومر, ایران, آشور, سوریه, فینیقیه و فلسطین در آنجا وجود دارد؛

در بخش دوم, آثار باستانی کشور قدیم مصر از دوران ما قبل تاریخ تا دوره های رومیان وجود دارد؛

در بخش سوم, آثار باستانی یونانی مربوط به هزاره های ماقبل تمدن یونانی, یونان باستان و یونان کلاسیک نگهداری می شود؛

در بخش چهارم که به قسمت نقاشی ها معروف است, بیش از 8600 اثر اصلی (برروی بوم) و بیش از یکصد هزار نقاشی روی کاغذ در آن وجود دارد. در این بخش مرکز تحقیقات و اسناد نیز فعالیت می کند؛

در بخش پنجم که به بخش حجاری ها معروف است, آثار باستانی فرانسه شامل اشیای مصادره شده در زمان انقلاب فرانسه و ملحقات گوناگون در آن نگهداری می شود. از نظر آثار حجاری دوره رومی تا قرن 19 میلادی فرانسه به مراتب از کشور ایتالیا غنی تر است.

در قسمت دیگری از موزه, اشیای هنری از آغاز تشکیل موزه لوور تا به امروز, جواهرات سلطنتی و نیز کارهای گرانبهای همه رشته های هنرهای تزیینی از قرون وسطی به بعد وجود دارد. علاوه بر این بخش ها, موزه کتابخانه ای دارد که بیش از هشتاد هزار جلد کتاب در بخش های مختلف باستان شناسی و هنر را در خود جای داده است. در کنار این بخش ها آزمایشگاهی در سال 1931 میلادی با هدف تحقیق و مطالعه ی علمی بر روی آثار نقاشی, حجاری و دیگر اشیای موجود در بخش های مختلف تاسیس شد. کارگاه های تعمیرات نیز از جمله بخش هایی است که به منظور مرمت و بازسازی اشیای نگهداری شده, در کنار سایر بخش ها فعال است. تعداد آثار گردآوری شده در این موزه بالغ بر 380 هزار اثر تخمین زده شده است؛ از این تعداد 11900 اثر را نقاشی و شاهکارهای هنرمندان جهان تشکیل می دهد.

تابلو مونالیزا یا لبخند ژوکوند (لئوناردو داوینچی), بز بالدار طلایی (هخامنشی), کاتب نشسته (مصر), لوح حمورابی , گاو بالدار آشوری, لوح پیروزی نارام سین, نقش برجسته های آشوری, ظروف گلی آشوری و آثاری از تخت جمشید از جمله آثار معروف این موزه است. در سال 1945 آثار هنری جدیدی چون, آثار ژرژ براک و پیکاسو به این موزه آورده شد.

از سوی دیگر, بخش هنرهای اسلامی نیز در این موزه افتتاح خواهدشد. با راه اندازی این قسمت به عنوان هفتمین بخش, آثار نقاشی, مجسمه سازی, هنرهای تجسمی, اشیای عتیقه و سایر آثار اسلامی نگهداری خواهد شد.

در سال 2002, ژاک شیراک (رئیس جمهور وقت فرانسه) پس از بازدید از موزه لوور تصمیم گرفت برای نمایش هنر اسلامی بخشی مجزا ایجاد کند. به دنبال این تصمیم, وی فرانسیس ریشار (رئیس بخش کتب فارسی در کتابخانه ملی فرانسه) را به عنوان مسئول ایجاد بخش هنر اسلامی در موزه برگزید. برای ساخت این بنا در یکی از حیاط های متروک موزه یک مسابقه ی بین المللی معماری برگزار می شود. به گفته ریشار این مجموعه در سال 2009 افتتاح می شود. گفته شده آثار ایرانی در این مجموعه جایگاه مهمی خواهد داشت و بیش از نیمی از آثار را به خود اختصاص می دهد.

لازم به ذکر است که همه ساله تعداد زیادی از جهانگردان برای بازدید از این موزه به پاریس مسافرت کرده و بر طبق آمار ارایه شده در سال 2007, حدود هشت میلیون و سیصد هزار نفر از این موزه دیدن کرده اند.


برچسب ها: موزه لوور ،
آخرین ویرایش: - -

 

مکان های دیدنی پاریس :برج ایفل

یکشنبه 11 تیر 1391 12:13 ب.ظنویسنده : تور

 

سراسر شهر پاریس دیدنی است؛ ولی میتوان از مهمترین دیدنی های آن به برج ایفل اشاره کرد:

    برج ایفل (Eiffel Tower)

نام برج ایفل از نام سازنده آن گوستاو ایفل (Gustave Effel) گرفته شده است. او یک مهندس راه و ساختمان فرانسوی بود که در کار ساخت پل های فلزی مهارت داشت. وی برای نمایشگاه جهانی 1889 پاریس, برج ایفل را ساخت. بنای این برج را از سال 1887 شروع و در 31 مارس 1889 میلادی به اتمام رسید (در دو سال). برای ساخت آن سیصد کارگر درمدت دو سال, هفت هزار تن آهن و دو نیم میلیون پیچ و چهل تن رنگ استفاده کردند. طراح آن موریس کشلن (Maurice Koechlin) بود. در ابتدا از آن برای فرستادن امواج رادیویی استفاده می شد. در آغاز گوستاو ایفل برای ساختن این برج مورد انتقاد فرانسوی ها قرار گرفت. ولی امروزه این برج آهنی به مکانی دیدنی و پر درآمد برای کشورشان تبدیل شده است. در سال 2006 حدود شش میلیون و هفتصد هزار نفر از آن بازدید کردند. این بنا یک شاهکار درتکنولوژی سازه های فلزی به شمار می رود و رتبه اول بازدید توریست ها را در جهان دارد.

بلندی برج ایفل (بدون در نظر گرفتن آنتن تلویزیونی 24 متری بر فراز آن) 300 متر (986 فوت) و وزن تقریبی آن 7300 تن است. 1652 پله تا بالاترین نقطه برج وجود دارد. البته پله های طبقه دوم به بالا به روی بازدید کنندگان بسته است. این برج در غرب پاریس و در میدان شان دو مار (Champ de Mars) کنار ساحل رود سن قرار دارد.در یک سمت دیگر البته کمی دورتر دو بنای کم و بیش گنبدی شکل و زرین رنگ دیده می شود که لزانوالید (Les Inva;ides) نام دارد و مقبره ناپلئون و بسیاری افراد سرشناس دیگر آنجاست. برج ایفل امروزه به عنوان سمبل پاریس در جهان شناخته می شود. این برج سه سکوی اصلی و سه طبقه در ارتفاعات 57-115 و 276 متری دارد. جهانگردان می توانند با استفاده از آسانسور تا نزدیک رأس آن بالا بروند. آسانسور برج در هر طبقه توقف می کند. از طبقه سوم می توان منظره زیبایی از شهر پاریس را تماشا کرد. این برج از فاصله هفتاد کیلومتری پاریس دیده می شود. در برج ایفل سه موزه و دو سالن تئاتر و در نوک برج نیز یک رستوران بسیار گران قیمت وجود دارد. علاوه بر این دفتر گوستاو ایفل نیز در مجاور برج قرار دارد. جهانگردانی که برای دیدن این بنا می آیند, می توانند اطلاعات مربوط به برج را در تمامی طبقات آن دریافت کننند. بهترین چشم انداز پاریس از بالای این برج یک ساعت قبل از غروب آفتاب است و جهانگردان بسیاری این ساعت را برای دیدار از ایفل و تماشای شهر پاریس از ارتفاع 300 متری, غنیمت می شمارند.
برچسب ها: برج ایفل ،
آخرین ویرایش: - -

 

پاریس (Paris) پایتخت فرانسه

یکشنبه 11 تیر 1391 12:08 ب.ظنویسنده : تور

 

پاریس (Paris)

پاریس پایتخت کشور فرانسه به عروس شهرهای جهان مشهور است. این شهر مرکز و یکی از شهرستان های ناحیه ایل-دو-فرانس (Ile-de-France) و بزرگترین شهر این کشور است. پاریس در شمال فرانسه و در کرانه رود سن قرار دارد و یکی از مراکز اصلی فرهنگی و سیاسی اروپا و توریستی ترین شهر جهان است. این شهر به "شهر روشنایی" نیز معروف است.

پاریس بیشتر در کرانه ی مالی رودخانه سن که به صورت کمانی از میان شهر میگذرد قرار گرفته است. رود سن دو جزیره به نام های جزیره سن لویی و جزیره سیته (lle saint – Iouis& lle dela cite) را در محدوده شهر پاریس ایجاد کرده است.

پاریس شهر کم ارتفاعی است. پست ترین نقطه آن تنها 24 متر از سطح دریا بلندتر است.

آب و هوا در پاریس

آب و هوای پاریس تحت تأثیر اقیانوس اطلس است. شهر دمایی معتدل دارد. متوسط دمای سالیانه پاریس 16 درجه سانتیگراد است. سردترین ماه ژانویه (دی) با متوسط 3 درجه و گرمترین ماه آگوست(مرداد) با متوسط 25 درجه است. بارندگی در تمام سال وجود دارد. متوسط بارندگی سالانه 641 میلیمتر است. در این شهر به ندرت برف می بارد.

جغرافیای انسانی پاریس

شهر پاریس از اهمیت بسیاری در زمینه های تاریخی و اقتصادی جهان برخوردار است. جمعیت شهر (سال 2006) حدود 2,167,994 نفر است. حومه پاریس نیز بسیار وسعت پیدا کرده است. پاریس و حومه آن با حدود 12 میلیون نفر دومین منطقه ی شهری پرجمعیت اروپا پس از مسکو است.

تاریخچه

تاریخ پاریس به بیش از 2000 سال قبل از میلاد بر می گردد. ساکنان اولیه آن, پاریزی (Parisii), خوانده می شدند. رومی ها پس از غلبه بر این قوم در سال 52 قبل از میلاد شهر پاریس کنونی را با نام لوت تیا (Lutetia) که به معنی شهر گل و لجن است بوجود آوردند. ریشه نام پاریس از یکی از اقوام گول یا گولو (Gaulois) گرفته شده, و پس از مرور زمان از نام لاتین (Parisiorum Civitas) به معنای شهر پاریزی ها, به پاریس تبدیل شده است.

چهره ی زیبای پاریس امروز مدیون لویی چهاردهم, ناپلئون بناپارت و ناپلئون سوم است. چنانکه طاق نصرت, کلیسای مادلن و ستون های برخی از ساختمان های زیبای پاریس را ناپلئون بناپارت به وجود آورد. بنای زیبای اپرا و بلوارهای معروف پاریس در زمان ناپلئون سوم ایجاد شد. طراحی شهر پاریس نسبتا مرتب و منظم است. مردم پاریس این نظم را مدیون شخصی به نام بارون جورج اسمن (Baron George Haussman) هستند. وی در قرن نوزدهم (1852) بلورهای بزرگ و باشکوهی در پاریس طراحی کرد و ساخت. در حال حاضر یکی از بلوارهای شهر پاریس به نام اوست. رود سن مهمترین رود کشور از داخل شهر عبور کرده و آن را به دو بشخ تقسیم می کند. مرکز زندگی فرهنگی شهر, ادارات دولتی- نظامی, دانشگاه سوربون, آکادمی, باغ و قصر لوکزامبورگ, هتل دزانوالید, مون پارنس و محله معروف کارتیه لاتن در ساحل جنوبی رود سن و مرکز اقتصادی, تجارت, مد, تفریح و سرگرمی آن در قسمت شمالی این رود واقع است. طاق نصرت اتوال, خیابان شانزه لیزه, میدان کنکورد, اپرا, موزه لوور, روددولاپه (کوچه صلح) و میدان واندام از جمله بناهایی هستند ه در طرف شمال این رود قرار دارند. هسته ی تاریخی شهر, جزیره ی کوچکی است که به ایل دولاسیته (Ile de la Cite) معروف است و قسمت اعظم آن را عمارت عظیم پاله دو ژو ستیس (Palais de Justice) (کاخ دادگستری) وکلیسای جامع نوتردام (Notre Dame de Paris) اشغال کرده اند. با وجود بناهای بلند و آسمان خراش های متعدد در پاریس, بناهای قدیمی و باشکوه همچنان از گذشته تا امروز جزو جذابیت های این سرزمین به شمار می روند. این شهر از قرن ها پیش به عنوان مرکز هنر, ادبیات و نقاشی مطرح بوده است. و بیشتر هنرمندان و نویسندگان فرانسه را در خود جای داده است. دانشگاه پاریس با قدمتی زیاد و با سابقه فعالیت علمی بیش از 800 سال یکی از بزرگترین دانشگاه های دنیا است. این شهر همچنین به خاطر فعالیت های هنری نیز شهرت جهانی دارد و از این شهر به عنوان پایتخت مد (Mode) و کالاهای لوکس هم نام برده می شود.

اقتصاد

حدود نوزده درصد جمعیت فرانسه در پاریس, و حومه آن مستقرند؛ ولی بیست و هشت درصد تولید ناخالص ملی فرانسه مربوط به این منطقه است. بورس پاریس بعد از لندن و فرانکفورت سومین مرکز اقتصادی اروپاست.

حمل و نقل

به دلیل جمعیت زیاد, مرکزیت حکومت, وجود سازمان های مختلف بین المللی, بازدید میلیون ها توریست, برگزاری مراسم و جشن های مختلف در پاریس وجود یک سیستم حمل ونقل کامل, منظم و کارا ضروری است. مترو پاریس با 380 ایستگاه و 222 کیلومتر طول در 16 خط نقش مهمی در حمل ونقل پاریس دارد. نخستین خط مترو پاریس در سال 1900 در مراسم آغاز قرن بیستم راه اندازی شد و به مرور گسترش یافت. خط 14 مترو پاریس آخرین خطی است که در سال 1990 به بهره برداری رسید. شبکه مترو پاریس یکی از کامل ترین و پرترددترین خطوط مترو اروپاست. به طور مثال قطار 59 MP, که در خط 4 مترو حرکت می کند, کاملا اتوماتیک است. این قطار بدون راننده کار کرده, به طور هوشمند در ایستگاه ها توقف و مسافران را جابه جا می کند. سیستم قطار های (RER) پاریس را به حومه آن متصل می کند. این شبکه از سال 1977 آغاز به کار کرد و پنج خط (A-B-C-D-E) آن مشغول به کار است.

از سال 1855 در شهر پاریس تراموا کار می کند . ترامواهای اولیه به وسیله اسب کشیده می شدند. با رشد مترو ترامواهای قدیمی به مرور تا سال 1957 از رده خارج شدند. سیستم جدید تراموا در پاریس مجددا طراحی و از سال 1992 به مرور خطوط مختلف (T1-T2-T3T4-T8) به بهره برداری رسیده اند. پنجمین و آخرین خط تراموای پاریس (T8) است که در ژانویه 2007 (دی ماه 1386) به بهره برداری رسید. اتوبوسرانی پاریس به طور کامل توسعه یافته و تمام شهر پاریس و حومه را زیر پوشش قرار می دهد.

اولین ایستگاه قطار بین شهری پاریس گرسن لزر (Gare saint- Lozare) از سال 1873 آغاز به کار کرد. اکنون در پاریس شش ایستگاه قطار وجود دارد و برای مسافرت به هر سمت می بایست به آن ایستگاه مخصوص مراجعه نمود. البته خطوط مختلف مترو, اتوبوس و یا تراموا بین ایستگاه ها تردد می کنند. همانطور که در بخش اقتصاد ذکر شد, انواع قطارهای سریع السیر, پاریس را به نقاط مختلف داخلی وشهرهای بزرگ اروپا مرتبط می کند.

بر روی رودخانه سن قایق های مختلفی در رفت و آمد هستند که توریست ها, مسافران و بارها را جابه جا می کنند.

حمل ونقل هوایی: نخستین فرودگاه پاریس در سال 1915 آغاز به کار کرد. در سال 1945 در جنوب پاریس فرودگاه اورلی (Orly) تأسیس شد که اکنون نیز از آن استفاده می شود. فرودگاه بزرگ شارل دوگل پاریس  (Paris-Charles –de-Goaulle Airport) که به نام فرودگاه رویسی (Roissy Airport) نیز نامیده می شود, از سال 1974 آغاز به کار کرد. این فرودگاه بعد از فرودگاه لندن پرترددترین فرودگاه اروپاست, به طوری که در سال 2007 حدود شصت میلیون مسافر در آن تردد کرده اند. فرودگاه اورل نیز با 26 میلیون مسافر در سال 2007 دهمین فرودگاه پرتردد اروپا بوده است.


برچسب ها: پاریس ، پایتخت فرانسه ،
آخرین ویرایش: - -

 

روابط سیاسی و فرهنگی ایران و فرانسه

یکشنبه 11 تیر 1391 12:00 ب.ظنویسنده : تور

 

فرانسه تا قبل از قرن پنجم میلادی وحدت ملی و سیاسی مستقلی نداشت و مناسبات سیاسی ساکنان آن با ایرانیان متأثر از روابط ایران و روم بود. آغار روابط ایران و فرانسه را می توان از سال 1291 میلادی که سفیری از جانب ارغون شاه (Arghun) به دربار فیلیپ چهارم (Philip IV) پادشاه فرانسه اعزام شد, دانست.

تا اواسط قرن هفدهم میلادی موانع متعددی بر سر راه سفر اروپاییان به ایران وجود داشت, که مهمترین آنها, مخالف دولت عثمانی از یک طرف و مشکلات و خطرات سفر از طرف دیگر بود. ولی به رغم این مشکلات در دوران صفویه پای سیاحان فرانسوی به ایران باز شد و این مسافران با انتشار سفرنامه های خود توجه و علاقه به ایران را در اروپا به وجود آوردند. در زمان صفویه سفرای بسیاری از فرانسه به ایران و بالعکس سفر کردند که این رفت و آمدها منجر به عقد قراردادهایی چون قرارداد اقامت و بازرگانی ایران و فرانسه در 28 اوت 1708 شد. پس از سقوط سلسله صفویه, روابط ایران و فرانسه تقریبا به مدت 60 سال (در دوران افشاریه و زندیه) قطع گردید و تا استقرار سلسله قاجار در ایران, روابط مستمر و محکمی بین ایران و فرانسه برقرار نشد.

ناپلئون تمایل داشت, برای برتری بر انگلستان, به هند تسلط یابد. بهترین راه از ایران بود ولی اوضاع سیاسی ایران و عدم وجود پادشاهی قدرتمند و نفوذ روسیه و انگلیس در ایران مانع این اتحاد شد.

در دوران فتحعلی شاه روس ها به طور ناگهانی شهرهای شمالی ایران را اشغال کردند و توجه دولت ایران دگرباره به فرانسه معطوف شد. در سال 1807 فتحعلی شاه هیئتی را به ریاست میرزا رضا خان قزوینی با هدایای گرانبها به دربار ناپلئون فرستاد. امپراتور فرانسه که در آن هنگام در اردوگاه فین کن اشتاین (Finkenstein) واقع در پروس شرقی و جنوب اتریش فعلی به سر می برد, سفیر ایران را با گرمی بسیار پذیرفت. پس از چند روز مذاکره در چهارم مه 1807 عهدنامه فین کن اشتاین به امضا رسید. ولی پس از انعقاد عهدنامه تیلسیت (Treaties of Tilsit) بین ناپلئون و تزار روسیه, فرانسه ایران را به حال خود واگذار کرد و به مواد عهدنامه فین کن اشتاین عمل نکرد و ایران را در مقابل حمله روس ها تنها گذاشت. بیدن ترتیب روابط ایران و فرانسه قطع گردید و نزدیک سی سال, دیگر رابطه مستقیمی بین ایران و فرانسه وجود نداشت.

دولت فرانسه پس از به سلطنت رسیدن ناپلئوون سوم بار دیگر به ایران علاقمند گشت. در این زمان روابط بین سران دو کشور از سر گرفته شد و در 25 ژانویه 1857 سفارت ایران در پاریس تأسیس گردید. پس از سقوط ناپلئون سوم و اعلام جمهوری در فرانسه, روابط دوستانه ی دو کشور ادامه یافت. در این زمان فرانسه در خاک ایران نظر سیاسی و اقتصادی خاصی نداشت و علایق دو کشور بیشتر از نوع علمی و فرهنگی بود.

در زمان رضا شاره به دنبال توسعه روابط خارجی ایران, عهدنامه مودت بین ایران و فرانسه در تهران به امضا رسید و از سال 1934 به اجرا درآمد. بر اساس آن فرانسه از حق کاپیتولاسیون در ایران که به موجب قرارداد 1855 به دست آورده بود صرف نظر کرد. در این زمان تبادلات فرهنگی دو کشور نیز افزایش یافت.

با شروع جنگ جهانی دوم و حمله متفقین به ایران و اشغال کشور, ایران در صف متفقین قرار گرفت. در 30 مارس 1942 بنا به درخواست متفقین, ایران مناسبات سیاسی خود را با دولت ویشی فرانسه که طرفدار آلمان بود, قطع کرد. در جون 1944 که حکمومت موقت جمهوری فرانسه به ریاست ژنرال دوگل در الجزایر تشکیل شد, دولت ایران از اولین دولت هایی بود که این حکومت موقت را به رسمیت شناخت و در دسامبر 1945 پس از خاتمه ی جنگ, سفارت ایران در پاریس به درجه سفارت کبری ارتقا یافت.

در دوران جمهوری چهارم فرانسه تظاهرات استقلال طلبانه ی مردم الجزایر شروع شد و دولت ایران پشتیبانی خود را از تظاهر کنندگان و استقلال الجزایر اعلام داشت. پس از سقوط جمهوری چهارم, روی کارآمدن ژنرال دوگل و استقلال الجزایر, روابط ایران و فرانسه به حال عادی بازگشت و رفت و آمد سران دو کشور گسترش زیادی یافت. از سال 1970 (1349) تا انقلاب اسلامی ایران, دو کشور در زمینه توسعه روابط بازرگانی قراردادهای بسیاری را امضا نمودند که برخی از آنها عبارتند از: همکاری در زمینه تحقیقات هسته ای و تأسیس راکتورهای برق اتمی, قراردادهای متروی تهران, مرکز مطالعات اتمی اصفهان و دونیروگاه اتمی در خوزستان, اتوبان جنوب و برقی کردن و دو خطه کردن راه آهن اهواز- بندر امام خمینی.

روابط دو کشور پس از انقلاب اسلامی ایران

روابط دوستانه سیاسی و اقتصادی ایران و فرانسه تا پیروزی انقلاب اسلامی در سال 1979 ادامه داشت. در این دوران دولت ژیسکاردستن که سقوط شاه را احساس کرده بود و خود را نیازمند ارتباط با ایران می دانست, عقاید انقلابی مردم ایران را محترم می شمرد. اقامت امام خمینی در شهرک نوفل لوشاتوی فرانسه و نقش بسیار مساعد رسانه های گروهی فرانسه در انعکاس نظرات رهبر انقلاب حایز اهمیت بود. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در خرداد 1358 والری ژیسکاردستن رییس جمهور فرانسه, شمس الدین امیر علایی را به عنوان سفیر جدید انقلاب, فرانسه نتوانست حرکت تند انقلاب را تحمل کند و اولین اعتراض های خود را در مورد جلوگیری از اعدام سران رژیم سابق مطرح نمود. این مسئله و گروگان گرفته شدن دیپلمات های آمریکایی از سوی دیگر, باعث گردید تا فرانسه نیز در کنار آمریکا به مبارزه تبلیغاتی  با انقلاب اسلامی ایران دست زند. در این دوران کلیه قرار دادهای اتمی, صنایع سنگین, ساخت اتومبیل های سواری و مبادلات کشاورزی که بین ایران و فرانسه منعقد شده بود, لغو گردید. به دنبال وضع مجازات های اقتصادی علیه ایران از سوی آمریکا و جامعه اقتصادی اروپا, فرانسه نیز حکمی مبنی بر منع صدور کالا به مقصد ایران را صادر نمود. در پی این مسئله, روابط ایران و فرانسه اندک اندک رو به سردی گذاشت و به دنبال آن انجمن روابط فرهنگی ایران و فرانسه در تهران و کنسولگری فرانسه در اصفهان تعطیل شد. با پشتیبانی گسترده نظامی فرانسه از عراق, دادن پناهندگی سیاسی از جانب پاریس به مخالفان جمهوری اسلامی ایران چون بختیار, بنی صدر و رجوی و مسدود کردن یک میلیارد دلار از اموال ایران که شاه به موسسه اوردیف قرض داده بود, روابط دو کشور به کلی تیره شد. با روی کار آمدن ژاک شیراک در فرانسه, تلاش در جهت عادی سازی روابط از سوی ایران و فرانسه صورت گرفت. در تداوم آن, با روی کار آمدن دولت سوسیالیست میشل روکار, روابط دیپلماتیک دو کشور تا تبادل سفیران در 26 خرداد 1367 آغاز گردید. در مهر 1368 و در حاشیه برگزاری چهل و سومین اجلاس عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک, با دیدار وزرای خارجه و دو کشور و سپس تبادل هیئت های اقتصادی, پارلمانی, فرهنگی و سیاسی, گسترش روابط بین دو کشور شتاب بیشتری به خود گرفت. دستاورد این دیدارها, انعقاد یک توافقنامه همکاری میان شرکت ایران خودرو و شرکت پژو و نیز یک توافقنامه همکاری های علمی و پژوهشی میان وزارت نفت و موسسه نفت فرانسه و خرید 8 فروند هواپیمای مسافربری ایرباس بود. با مطرح شدن قضیه سلمان رشدی روابط تهران و پاریس نیز دچار رکود شد ولی دوباره زمینه تحرک خود را بازیافت و قراردادهایی در زمینه مشارکت فرانسه در بازسازی بند خارک و مجتمع پتروشیمی امام خمینی و سکوی نفتی نصر منعقد گردید. در آبان ماه 1378 آقای خاتمی, رییس جمهور وقت ایران, به فرانسه سفر کردند و پس از آن مراودات سیاسی در سطوح مختلف ادامه یافته است.

از سال 1382 موضوع پیشرفت ایران در امور هسته ای و مخالفت امریکا و برخی کشورهای اروپایی, روابط ایران و فرانسه را نیز تحت تاثیر قرار داده است.

روابط فرهنگی ایران و فرانسه

اگر بر روابط ایران و فرانسه بنگریم, می بینیم که تماس ها و ارتباطاتی که بین دو دولت وجود داشته در اکثر موارد با تنش, کشمکش و اختلاف همراه بوده است. فرانسه تنها در بخشی از روابط فرهنگی اش با ایران از پیشرفت قابل ملاحظه ای برخوردار بود. چراکه حضور هیئت های مختلف فرانسوی در ایران و نیز مدارس فرانسوی, نقش مهمی در آشنا ساختن ایرانیان با فرهنگ فرانسوی داشت. متقابلا سفر ایرانیان به فرانسه, که برای دیدن آن کشور یا درس خواندن, به آنجا می رفتند سبب آشنایی فرانسویان به طور محدود با فرهنک ایران زمین می شد. این شناخت با عزیمت گردشگران, ایران شناسان و مستشرقین فرانسوی به ایران بیشتر می شد. برخی از مهمترین کارهای فرهنگی مربوط به ایران در فرانسه در طی چند قرن گذشته عبارتند از:

-         اولین ترجه گلستان سعدی به فرانسه توسط آندر دورئه (Ander Durner) سال 1364؛

-         تاسیس نخستین مدرسه تدریس زبان فارسی در فرانسه توسط کولبر وزیر لوئی چهاردهم سال 1680؛

-         تاسیس آموزشگاه دولتی زبان فارسی در پاریس, در مدرسه السنه شرقی توسط دولت انقلابی فرانسه سال 1795؛

-         انتشار و ترجمه متن کامل شاهنامه فردوسی به زبان فرانسه توسط ایران شناس نامی فرانسه ژول موهل (Jules Mohel). (در سال های 1838 تا 1878 این کتاب را از لحاظ چاپ, نفیس ترین اثر چاپی در قرن نوزدهم داسته اند)؛

-         انتشار ترجمه های متعدد از لیلی و مجنون, رباعیات خیام, مثنوی مولوی, اسکندرنامه نظامی ... سالهای 1800-1960؛

-         جشن هزاره فردوسی در فرانسه سال 1934؛

-         تشکیل نمایشگاه 700 سال هنر ایران در پاریس سال 1961.

به رغم روابط دیرینه ی سنتی و فرهنگی بین ایران و فرانسه, پس از پیروزی انقلاب اسلامی, همواره روابط فرهنگی بین دو کشور تحت تأثیر روابط سیاسی طرفین در هر یک از دو کشور کاهش یافت. رایزنی فرهنگی ایران, مرکز فرهنگی ایران و خانه ایران در پاریس سه مرکز فرهنگی ایران در فرانسه هستند که در برخی مقاطع زمانی به علت تیرگی روابط فعالیتی نداشته اند.

به علاوه, انجمن مطالعات ایرانی, انجمن ایران و فرانسه, آموزشگاه ملی زبان های زنده شرقی, مؤسسه مطالعات ایرانی دانشگاه پاریس, مدرسه لوور, دانشگاه استراسبورگ, کلژدوفرانس و دانشگاه لیون از مهمترین انجمن های فرهنگی مربوط به ایران و مراکز تعلیم زبان و ادبیات فارسی در فرانسه هستند.
برچسب ها: روابط ایران و فرانسه ،
آخرین ویرایش: - -

 

دور دنیا در هشتاد روز با ژول ورن

یکشنبه 11 تیر 1391 03:20 ق.ظنویسنده : تور

 
 

ژول ورن (Jules Gabriel Verne) (1905- 1828)

این رمان نویس فرانسوی در شهر نانت (Nantes) متولد شد. او از طریق تلفیق استادانه جنبه های تخیلی و علمی, سبک ویژه ای از ادبیات را بنیان نهاد و داستان هایی نوشت که از مشهورترین آثار جهانند و فیلم های زیادی نیز بر اساس آنها ساخته شدند. «سفر به مرکز زمین» (1864), «بیست هزار فرسنگ زیر دریا» (1870), «دور دنیا در هشتاد روز» (1873), «سفر به مدار ماه» (1870) و «میشل استروگف» (1876) از مهمترین آثار ژول ورن هستند. آثار وی به زبان های مختلف از جمله فارسی ترجمه شده است. 

 


برچسب ها: ژول ورن ، مشاهیر فرانسه ،
آخرین ویرایش: - -

 

آلن دلون خوش تیپ فرانسوی

یکشنبه 11 تیر 1391 03:15 ق.ظنویسنده : تور

 

آلن دلون (Alen Delon) (1935)

آلن دلون روز هشتم نوامبر سال 1935 در شهر سو (Sceaux) از توابع پاریس به دنیا آمد. پدرش فابیان و مادرش ادیت, زمانی که آلن فقط چهار سال داشت از هم جدا شدند. در پی آن سرپرستی او به خانواده دیگری واگذار شد. آلن در 17 سالگی به ارتش پیوست و در سال 1956 از خدمت ترخیص شد و به عنوان باربر در بازار و سپس به عنوان پیشخدمت در کافه های مختلف پاریس به کار پرداخت. طی همین مدت با بسیاری از بازیگران که به کافه های محل کارش رفت و آمد داشتند, آشنا شد. حضور اتفاقی آلن در جشنواره کن سال 1957 با لباس های کرایه, او را به دنیای سینمای حرفه ای کشاند؛ دلی له آن ظاهر جذاب آلن بود. در فیلمی از ایو آلگره (Yves Allegrer) به نام «وقتی زن دستپاچه می شود» بازی کرد. آلن دلون طی نیم قرن بازی در فیلم های مختل شهرت و ثروت زیادی کسب کرد. او از مشهورترین هنرپیشه های سینماست. آلن تا کنون جوایز زیادی را کسب کرده و در سال 1997 جایزه معتبر دوربین طلایی را به پاس یک عمر فعالیت در سینما دریافت کرد.


برچسب ها: آلن دلون ، مشاهیر فرانسه ، سینمای فرانسه ،
آخرین ویرایش: - -

 

میشل پلاتینی رییس یوفا

یکشنبه 11 تیر 1391 03:12 ق.ظنویسنده : تور

 

میشل پلاتینی (Michel Platini) (1955)

میشل پلاتینی متولد 21 جون 1955 بازیکن سابق فوتبال فرانسه و تیم یوونتوس ایتالیاست. از پلاتینی به همراه مارادونا, پله, یوهان کرایف, بکن بایر و آلفردو دی استفانو به عنوان بزرگترین بازیکنان قرن بیستم نام برده می شود. پلاتینی بارها به عنوان بهترین بازیکن و گلزن معرفی شده است. تیم فرانسه به کاپیتانی پلاتینی در سال1984 به قهرمانی اروپا دست یافت. وی روز 27 ژانویه سال 2007 به عنوان رییس فدراسیون فوتبال اروپا یوفا جانشین یوهانسون سوئدی شد.


برچسب ها: پلاتینی ، مشاهیر فرانسه ، یوفا ،
آخرین ویرایش: - -

 

آلبر کامو پوچی بیگانه

یکشنبه 11 تیر 1391 03:09 ق.ظنویسنده : تور

 

آلبر کامو (Albert Camus)  (1960-1913)

آلبر کامو نویسنده ی مشهور فرانسوی تبار, خالق کتاب مشهور «بیگانه» و برنده جایزه نوبل ادبیات, در 7 نوامبر 1913 در دهکده ای کوچک در الجزایر به دنیا آمد. خانواده ی کامو جزو آن دسته از مهاجرانی بودند که از فرانسه برای گرفتن زمین برای کشاورزی به الجزایر آمده بودند. کودکی کامو در یک زندگی فقیرانه ی طبقه ی کارگری سپری شد. او با پافشاری «لوئی ژرمن» معلم مدرسه ابتدایی اش, توانس تحصیلات متوسطه را ادامه دهد. کامو لیسانس فلسفه را در سال 1935 گرفت. در سال 1938 در روزنامه ی تازه تاسیس «الجزایر جمهوری خواه» به عنوان خبرنگار آغاز به کار کرد. او تمام مقاله های خود را به صورت اول شخص می نوشت که تا آن زمان در شیوه ی گزارشگری فرانسوی متداول نبود. در سال 1942 عضو گروه مقاومت فرانسوی به نام «نبرد» شد و در اکتبر 1943 به کمک دیگر اعضای گروه, فعالیت روزنامه نگاری زیرزمینی را آغاز کرد. در سال های پس از جنگ کامو به گروه ژان پل سارتر و سیمون دوبوار پیوست. رمان «طاعون» نوشته کامو در سال 1947 به چاپ رسید که در زمان خود پرفروش ترین کتاب فرانسه شد. در سال 1952 مشاجراتی بین کامو و سارتر بعد از نوشتن مقاله ای علیه کامو در مجله ای که سارتر سردبیر آن بود, شروع شد. کامو تا پایان عمر خود مخالف استقلال الجزایر و اخراج الجزایری های فرانسوی تبار بود, ولی در عین حال هیچ گاه از گفتگو درمورد فقدان حقوق مسلمانان دست برنداشت. از آن به بعد کام به خلق آثار ادبی پرداخت و داستان هایی کوتاه که مربوط به الجزایر بودند را  منتشر ساخت. در سال 1957 جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرد. او از نظر سن, دومین نویسنده جوانی بود که تا آن روز جایزه نوبل را گرفت.


برچسب ها: پوچی ، بیگانه ، کامو ، مشاهیر فرانسه ،
آخرین ویرایش: - -

 

شارل دوگل ژنرال آزادیبخش

یکشنبه 11 تیر 1391 03:06 ق.ظنویسنده : تور

 

ژنرال شارل دوگل (Charles de Gaulle) (1970- 1890)

شارل آندره ژوزف دوگل سیاستمدار مشهور فرانسوی در شهر لیل فرانسه متولد شد. هنگام اشغال فرانسه توسط آلمان نازی او یک سرهنگ ارتش بود. وی پس از اشغال فرانسه توسط ارتش نازی (جون سال 1940) به انگلستان گریخت و به سازماندهی نیروهای وطن پرست موسوم به قوای فرانسه آزاد اقدام کرد. این نیروها به همراه دیگر متفقین در  تابستان سال 1944 وارد خاک فرانسه شدند. در آگوست سال 1944 دوگل درمقام فرماندهی بخشی از نیروهای آزادی بخش وارد پاریس شد. وی در اواخر سال 1958 به عنوان اولین رییس جمهور, حکومت جمهوری پنجم, آغاز به کار کرد. با استفاده مکرر از رفراندوم و مراجعه به آرای عمومی بحران های سیاسی متعدد را پیروزمندانه و با سربلندی  سپری کرد. در سال 1969 مسئله اصلاح مجلس سنا را به همه پرسی گذاشت, اما چون پنجاه و سه درصد آراء مخالف نظرات وی بود, از مقام خود استعفا کرد. ژنرال دوگل در نهم نوامبر 1970 به دلیل سکته قلبی درگذشت.


برچسب ها: دوگل ، مشاهیر فرانسه ،
آخرین ویرایش: - -

 

پل سزان پدر نقاشی مدرن

یکشنبه 11 تیر 1391 03:03 ق.ظنویسنده : تور

 

پل سزان (Paul Cezanne) (1906-1839)

هنرمند فرانسوی و نقاش پست امپرسیونیست بود. در نوجوانی با امیل زولا دوستی داشت. در پاریس درس نقاشی گرفت. بیشتر در جنوب فرانسه کار می کرد و تا 1895 که نخستین نمایشگاه انفرادی وی در گالری ولار (دلال آثار هنری) برپا گردید, در پاریس شهرت چندانی نداشت. او درهمان شهر محل تولدش درگذشت. نمایشگاه «یادواره سزان» در 1907 در پاریس برپا گردید. سزان را به خاطر دستاوردهای بزرگ هنری اش پدر هنر مدرن لقب داده اند. او یافته های جدیدی که در زمینه نور و حجم نمایی به دست آورده بود را ارزشمند می دانست و می خواست به برداشت های مستقیم خود از طبیعت دل بسپارد. از شکل ها و رنگ هایی که می دید نقاشی کند, نه از چیزهایی که می دانست یا در باره شان به طور نظری اطلاع کسب کرده بود. او از یک سو می خواست که پایبندی مطلق خود را به دریافت های حسی اش از طبیعت حفظ کند و از سویی دیگر می خواست به قول خودش «امپرسیونیسم را به چیزی استوارتر و جاودانه تر, همچون هنر موزه ها, مبدل سازد». این دو خواست او درتضاد یکدیگر بودند. سزان به موفقیت رسید و توانست در تابلوهایش به آنچه غیر ممکن می نمود, دست یابد.
برچسب ها: سزان ، امپرسیونیسم ، مشاهیر فرانسه ،
آخرین ویرایش: - -

 

آندره مالرو و سرنوشت آدمی

یکشنبه 11 تیر 1391 02:58 ق.ظنویسنده : تور

 

آندره مالرو (Andre Malraux) (1976-1901)

مالرو یکی از نویسندگان سیاسی و نام آور فرانسه در قرن بیستم بود. وی با نوشتن کتابی راجع به مبارزات انقلابی مردم جنوب شرقی آسیا علیه استعمار تحت عنوان «سرنوشت آدمی» در ردیف معروف ترین نویسندگان ادبی- سیاسی جهان قرار گرفت. طی جنگ جهانی دوم دوبار توسط آلمانی ها اسیر شد. مالرو با ژنرال دوگل همکاری نزدیکی داشت و در کابینه دوگل موفق به کسب سمت وزیر فرهنگ شد. مالرو از جمله برندگان جایزه ادبی فرانسه است. «امید آدمی»,  «بلوط های سرنگون شده» و  «آوای سکوت» از آثار مهم مالرو محسوب می شوند.


برچسب ها: مشاهیر فرانسه ، مالرو ،
آخرین ویرایش: - -

 

پاستور بزرگترین میکروب شناس تاریخ

یکشنبه 11 تیر 1391 02:56 ق.ظنویسنده : تور

 

لویی پاستور (Louis Pasteur)(1895-1822)

شیمی دان میکروب شناس مشهور فرانسوی در شهر دول (Dole) متولد شد. او از سال 1858 تحقیقات خود را در زمینه میکروارگانیسم ها آغاز کرد و ثابت کرد که موجوداتی ریز در هوا وجود دارند که دارای قدرت تولیدمثل هستند. پاستور از طریق ابداع روش حرارت دادن, که از آن پس به پاستوریزاسیون شهرت یافت, مانع ورشکستگی صنعت شراب سازی فرانسه شد. او در سال 1865 بنا به درخواست صاحبان صنعت ابریشم فرانسه به جنوب کشور سفر کرد و متوجه شد که کرم های ابریشم بر اثر تغذیه از برگ های آلوده مبتلا به بیماری شده اند. پاستور خیلی سریع دست به کار شد و نظریه بیماری ها را به جهانیان ارایه داد و توانست صنعت ابریشم فرانسه را از خطر نجات دهد. در سال 1870 میلادی فرانسه درگیر جنگی خونین شد. در این زمان پاستور پزشکان را مجبور به رعایت دقیق موازین بهداشتی کرد و بدین ترتیب بسیاری از سربازان زخمی را از مرگ حتمی نجات داد. او در سال 1881 موفق به کشف واکسن بیماری سیاه زخم شد و در سال 1885 نیز واکسن مرض هاری را کشف کرد. از پاستور به عنوان بزرگترین میکروب شناس تاریخ نام برده می شود.


برچسب ها: پاستور ، واکسن ، میکروب شناس ، مشاهیر فرانسه ،
آخرین ویرایش: - -

 

زین الدین زیدان فوتبالیست اسطوره ای

یکشنبه 11 تیر 1391 02:53 ق.ظنویسنده : تور

 

زین الدین زیدان (Zinedine Zidane) (1972)

زیدان در سال 1972 در مارسی به دنیا آمد. زیدان ملقب به زیزو (Zizou)

فوتبالیست مشهور الجزایری الاصل که در میانه میدان بازی می کرد و به عنوان یکی از بهترین بازیکنان تاریخ فوتبال شناخته شده است.

 او برای تیم های یوونتوس, رئال مادرید و تیم ملی فرانسه به میدان آمده است. زیدان در تاریخ فوتبال سه بار جایزه ی بهترین بازیکن سال جهان, یک بار جایزه ی بهترین بازیکن سال اروپا, یک بار جایزه ی پرارزش ترین بازیکن جام باشگاه های اروپا و یک بار جایزه ی بهترین بازیکن جام جهانی را دریافت کرده است. زیدان به قهرمانی جام جهانی سال 1998, جام ملت های اروپا سال 2000, جام باشگاه های اروپا سال 2002 با تیم رئال مادرید و چندین قهرمانی در لیگ ایتالیا و لیگ اسپانیا نائل آمده است. از این رو می توان زیدان را از پر افتخارترین بازیکنان فوتبال دانست.


برچسب ها: زیدان ، زیزو ،
آخرین ویرایش: - -

 

الکساندر دوما : سه تفنگدار

یکشنبه 11 تیر 1391 02:50 ق.ظنویسنده : تور

 

الکساندر دوما (Alexandre Dumas) (1870-1802)

دوما رمان نویس ونمایشنامه نویس فرانسوی است. پدر الکساندر دوما, ژنرال ارتش جمهوری بود و درهنگام مرگش در سال 1806 خانواده  وی در فقرشدید به سر بردند. ادراک عمیق دوما از هنر نمایش و سهولت بیان, او را از چنان پیشرفتی در این راه برخوردار کردکه ویکتور هوگو, پیشرو واقعی تئاتر رمانتیک هرگز به آن دست نیافت. دوما از 1839 رمان نویسی را با رمان های تاریخی آغاز کرد.

وی نویسنده بزرگ آثار نمایشی به شمار می آید. از معروفترین رمان های دوما «سه تفنگدار» (Les Trois Mosquetaires) است (که در سال 1844 با همکاری ماکه نوشته شد). الکساندر دوما در سراسر زندگی از آثار خود ثروت فراوان به دست آورد و چشمان مردم پاریس را به وسیله پذیرایی های پر شکوه و زندگی مجلل خود خیره ساخت. او قصر وتئاتر شخصی بنا کرده بود؛ ولی آخرین سال های عمر را در فقر گذراند. وی در حدود سیصد رمان و نمایشنامه و تعداد بیشماری مقاله از خود باقی گذاشت. آثار کامل او شامل یکصد و سه جلد است. این مطلب درست است که دوما سبک خاصی نداشت و تاریخ ادبیات فرانسه به همین جهت چندان او را نستود, اما آثار عظیمش مانند آثار هوگو و بازالک از پرخواننده ترین آثار عصر رمانتیک به شمار آمده و قهرمانان داستان هایش, اشخاصی فراموش نشدنی مانده اند. شاید نتوان دوما را با معیار ارزش های دیگر نویسندگان سنجید, اما وی خالق افسانه هایی است که فرانسه از قرن ها پیش به خود ندیده است.


برچسب ها: دوما ، مشاهیر فرانسه ،
آخرین ویرایش: - -

 

تعداد کل صفحات ( 9 ) ... 2 3 4 5 6 7 8 ...